Bu bir ‘acâyib hâldür bu hâle kimse irmez ‘Âlimler da'vî kılur velî degme göz görmez

1Bu bir ‘acâyib hâldür bu hâle kimse irmez ‘Âlimler da'vî kılur velî degme göz görmez

2‘İlmile hikmetile kimse irmez bu sırra Bu bir ‘acâyib sırdur ‘ilme kitâba sıgmaz

3‘Âlem ‘ilmin okıyan dört mezheb sırrın tuyan ‘Âciz kaldı bu yolda bu ‘ışka el uramaz

4Bu ‘ışkun sırrı ‘aceb bu ‘ışkı eyle taleb Meger ki vire Çalab anı degme göz görmez

5Anı ol kişi görür kim ecelsüzin ölür Bu nasîbi ol alur anlar ki câna kalmaz

6Her kim kaldı cânına irmeyiser hânına Vardı düşdi haşırda dahı bir câna kalmaz

7Hadîs'dür Mustafâ'dan ‘ışkıla ikrâr didi Binde bir ‘ârif bunı bakup okıyubilmez

8Yûnus cânunı berk it bildüklerüni terk it Fenâ olmayan sûret şâhına vâsıl olmaz