Ben dervîşem diyen kişi iş bu yola ‘âr gerekmez Dervîş olan kişilerün gönli gendür tar gerekmez

1Ben dervîşem diyen kişi iş bu yola ‘âr gerekmez Dervîş olan kişilerün gönli gendür tar gerekmez

2Dervîş gönülsüz gerekdür sögene dilsüz gerekdür Dögene elsüz gerekdür halka berâber gerekmez

3Halka benzetmeye işin süre gönlinden teşvîşin Yüz bini birdür dervîşün arada agyâr gerekmez

4Eger dervîş isen dervîş cümle ‘âlem sana biliş Fuzûllıgı hulka degiş arada agyâr gerekmez

5Dervîş olan kişilerün miskînlikdür ser-mâyesi Miskînlikden özge bize mâl u mülk ü şâr gerekmez

6Er elini aldunısa ere gönül virdünise İkrârıla geldünise pes ere inkâr gerekmez

7Yûnus sen gördügün eri arturma gördügün biri Şudur budur diyübeni dervîş târumâr gerekmez