Nefsini fehm eylemezsen müstecâb olmaz duân Nefsini fehm eyler isen müstecâb olur duân

1Nefsini fehm eylemezsen müstecâb olmaz duân Nefsini fehm eyler isen müstecâb olur duân

2Var ise aklın senin taklîdi ko tahkîki gör Nefsin ıslâh olmayınca müstecâb olmaz duân

3Rûh-ı kudsîden ibâdetdir sana kardaş bu söz Aşka mazhar düşmeyince müstecâb olmaz duân

4Kâdir ü Hayyü’l-Ganî’dir bunu ilhâm eyleyen Akl evinden çıkmayınca müstecâb olmaz duân

5Hikmet ile söylerin bu tevhidi hakka’l-yakîn Zikr ile şükr olmayınca müstecâb olmaz duân

6“Lâ” demezsen gel beri işde “sırâta’l-müstakîm” Şeyhe hizmet etmeyince müstecâb olmaz duân

7Âşıkam ma‘şûkdan aldım söylerem bu tevhidi Aşk şarâbın içmeyince müstecâb olmaz duân

8Sâlikem seyr eyledim ben bu vücûdum mülkünü “Lâ” der isen tevhide sen müstecâb olmaz duân

9Evliyânın tevhidi âşıkların mi‘râcıdır Kâlini hâl etmeyince müstecâb olmaz duân

10Ârife bu söz yeter lâzım değil gayrı kelâm Hakk’a râhın varmayınca müstecâb olmaz duân

11Derd-i-mend miskin Vehâbî dünyada yersen harâm Gâfil olma aç gözün hiç müstecâb olmaz duân