Dünyâ ahret istemezem Rahmân’ımı yokların ben Öğüdünü nefsine ver îmânımı yokların ben

1Dünyâ ahret istemezem Rahmân’ımı yokların ben Öğüdünü nefsine ver îmânımı yokların ben

2Ben andan ayrı değilin vallâhi gayrı değilin Bunda geldim yavı kıldım vicdânımı yokların ben

3Ayrı düşdüm garîb oldum n’olduğumu bilmedim Lâzım değil gayrı kelâm Sübhân’ımı yokların ben

4Çok söyledim anlamadın kulak tutup dinlemedin Ma‘nâya mazhar olmağa bürhânımı yokların ben

5Câhil değil âlim idim tevhîd-i zât sırrında ben Aklımı başına devşir irfânımı yokların ben

6Âşıkına ma‘şûk ne der aklın var mı anlar mısın On sekiz bin âlem içre seyrânımı yokların ben

7Yedi iklim dört köşeyi gönlüm içinde gezdiğim Ehl-i derdem derdim içün dermânımı yokların ben

8Aşıklığımı bilmezsin aceblersin sözüm benim Görmek içün maksûdumu vatanımı yokların ben

9Nüsha-i kübrâ dediler inandım ben âdem içün Ol sebebden hakka’l-yakîn pinhânımı yokların ben

10Mükerremlik ma‘nâsının hakîkati tâlibiyin Tevhîde da‘vet etmeğe şeytânımı yokların ben

11Söyleyeyin “lâ” demezsen Allâh içün bu tevhîdi Güneş gibi cân içinde devrânımı yokların ben

12Bekâ bi’llâh makâmının ma‘nâsıdır işde bu söz Eğer zâhir eğer bâtın ummânımı yokların ben

13On iki ilmin ma‘nâsın halka sormak ayıp imiş Dostdan yana haber veren zebânımı yokların ben

14Bunu bana dedirdenin sırrı nedir gelmez dile Cümle şübhe hallolmağa handânımı yokların ben

15Vâhib Ümmî dost râzının mahbûbudur hakke’l-yakîn Ben bir âciz günahkârım dayağımı yokların ben