Nefsini fehm etmeyen hayvân gelir hayvân gider Nefsini fehm eyleyen insân gelir insân gider

1Nefsini fehm etmeyen hayvân gelir hayvân gider Nefsini fehm eyleyen insân gelir insân gider

2Son peşîmân fayda etmez bildiğim budur benim Hâlık’ın zikr etmeyen nâdân gelir nâdân gider

3Dört kitâbı tefsir etsek “lâ” diyen “illâ” demez Şakidir saîd değil “lâ”’dan gelir “lâ”dan gider

4Hamdülillâh çok şükür nutkumdaki esrâr-ı Hak Ezelî âşık olan hayrân gelir hayrân gider

5Cân gözüyle gördüler Hakk’ın münezzeh zâtını Tevhidin yitirmeyen ummân gelir ummân gider

6Âdetu’llâh böyledir şekk eylemez ehl-i sücûd Zâtına mazhar olan üryân gelir üryân gider

7Mâsivâdan rûhunu sâfî mücerred eyleyen Hak Taâlâ emrine fermân gelir fermân gider

8Aşk ipine asılıp berdâr olan Mansûr’u gör Âşık olan böyl’olur merdân gelir merdân gider

9Bu kelâmı evliyâ hakkında söyler Vâhibî Zâhidâ bunlar hemân sultân gelir sultân gider