Derdine dermân soranlar derde hemân dermân imiş Ma‘nasın bildim anın hem âyet-i Kur’ân imiş

1Derdine dermân soranlar derde hemân dermân imiş Ma‘nasın bildim anın hem âyet-i Kur’ân imiş

2Şübhe etme zâhidâ gel müstemi‘ ol tevhide Zâtını zikr eyleyenler emrine fermân imiş

3Cümlesin terk eyle de gel iste anın zâtını Seni Hak’dan ayıran oğlun kızın düşmân imiş

4“Küntü kenz”in vahdetinden içmişim peymâneyi Hak Taâlâ sevgisi âşıklara bürhân imiş

5Cân gözüyle câna bak sen göresin dîzârını Zâtına mazhar olan ancak hemân insân imiş

6Söyledir ilhâm edip sen bakma benden gayrıya Dileği bu nefsimin bi’l-külli hep yalan imiş

7Sen gelip aşkdan haber sormazsın ey zâhid bize Hakk’ın esmâ-i sıfâtın bildiren irfân imiş

8Ben demek lâzım değildir kıssasını İblis’in Âdem’e baş eğmeyip kendin gören şeytân imiş

9Cân kulağın aç da dinle her nefes güftârımı Gayrının sevdâsı hep bu cânıma hicrân imiş

10Âlem-i ervâhda ken biz yâr ile hem-râz idik Lutfunu ihsân eden âşıklara Sübhân imiş

11Hâlık’ın zikr eyleyenler vâsıl olur Hazret’e Kim gelirse git demez ol bir ulu sultân imiş

12Hamdülillâh çok şükür bildim ben anın illetin Rûhumu habs eyleyen cismimdeki sultân imiş

13Benliğim benden gidipdir söyleyen oldur hemân Durmayıp ilhâm eder cânıma ol pinhân imiş

14Rü’yetim ta‘bîr edipdir mürşidim Ahmed benim Hâlık’ın vechindeki envâr bize seyrân imiş

15Akl ile mümkin değildir tevhidi fehm eylemek Bir acâyib bahre düşdüm ma‘nası vicdân imiş

16Cânıma aşkdan eser yetmez mi ey zâhid bu söz Özünü fehm etmeyenler câhil ü nâdân imiş

17Âşikâre cânıma görsün diye gösterdi Hak Gördüğüm ol âlem-i ma‘nâdaki Rahmân imiş

18Ara yerde zıll-ı şek mahv oldu doğdu âfitâb Nûr-ı âlem şu‘lesinden gördüğüm îmân imiş

19Ârif-i bi’llâh olan anlar Vehâb’ın remzini Dil ile şerh olmaz ol bir haddi yok ummân imiş