Vesvese

1. Kuruntu, iskil.
2. tas. Şeytan'ın ilkâı, kötü bir işin yapılması, iyi bir işin terk edilmesi veya geciktirilmesi veya eksik yapılması için Şeytan'ın insanı kışkırtması, aklını çelmesi, nefsin aşağı arzularına uymaya teşvik etmesi. İnsanın içine dört türlü his ve düşünce doğar: Allah'tan olana hâtır-ı Hak, melekten olana ilham, nefsten olana hadis-i nefs-hevdcis, Şeytan'dan olana vesvese denir. Vesveseyi ilhamdan ayırt etmenin ve bu ikisini birbirine karıştırmamanın yolu helâl lokmadır. Vihdet—Vahdet (وحدة - وحدت) Yalnızlık, inziva hayatı, uzlet. Bkz. Uzlet. Saltanat dedikleri, ancak cihan kavgasıdır Olmaya baht u saâdet, dünyada vihdet gibi Muhibbi

İslâm inancma göre, şeytan tarafından insanoğlunun iç dünyasına sokuv lan saptırıcı telkinler, şüpheler. Bu söz, Kur’ân-ı Kerîm’de şu v ayetlede geçmektedir: (“A’râf suresi” (7 / 20), “Nâs suresi” (114/1-6).