Vefa

1. Bağlılık. 2. tas. a Ruhu gaflet uykusundan uyandırmak, zihni dünya dağdağasıyla meşgul etmemek (sr 88). Sözde samimi olma, ruhun dürüstlük içinde bulunması. b Ezelde, bezm-i elestte Allah’a verilen söze, misaka bağlı kalmak. c Insanlara verilen ahdi korumak (ahde vefa). d Ezeli inayet. Kur’ân'da “Bana verdiğiniz ahde vefa edin ki, size verdiğim ahde vefa edeyim” (Bakara Suresi, 40) buyrulmuştur. Yapılan akitlere ve verilen ahitlere sadakat ve vefa temel bir ilkedir (x1). Yar kilmazsa bana cevr i cefadan gayn Ben ona eylemezem mihr u vefadan gayrı Fuzali Avam ibadet için, aydınlar ubüdiyet için, seçkinler ubüdet için Hakk’a söz vermişlerdir. Buna vefa göstermeleri gerekir. Bi-vefa: 1. Vefasız, 2. tas. Dünya. Safâ ister isen terk et safâyı Vefa ister isen ko bi-vefâyı Esrefzade Agyar vefâdan dem vurur, yar cefadan Ademde vefâ olmaya, var ola köpekte Rühi
2. Vefasız, 2. tas. Dünya. Safâ ister isen terk et safâyı Vefa ister isen ko bi-vefâyı Esrefzade Agyar vefâdan dem vurur, yar cefadan Ademde vefâ olmaya, var ola köpekte Rühi

Bir ahlâk terimi h'ın alih olarak görülen iyilikleri unutlle mama, iyilikte ve yardımda buve lunanlara misliyle, hatta daha nda fazlasıyla karşılık verme anlata mmda kuUanılmaktadır. nla