Vefa

1. Bağlılık. 2. tas. a Ruhu gaflet uykusundan uyandırmak, zihni dünya dağdağasıyla meşgul etmemek (sr 88). Sözde samimi olma, ruhun dürüstlük içinde bulunması. b Ezelde, bezm-i elestte Allah’a verilen söze, misaka bağlı kalmak. c Insanlara verilen ahdi korumak (ahde vefa). d Ezeli inayet. Kur’ân'da “Bana verdiğiniz ahde vefa edin ki, size verdiğim ahde vefa edeyim” (Bakara Suresi, 40) buyrulmuştur. Yapılan akitlere ve verilen ahitlere sadakat ve vefa temel bir ilkedir (x1). Yar kilmazsa bana cevr i cefadan gayn Ben ona eylemezem mihr u vefadan gayrı Fuzali Avam ibadet için, aydınlar ubüdiyet için, seçkinler ubüdet için Hakk’a söz vermişlerdir. Buna vefa göstermeleri gerekir. Bi-vefa: 1. Vefasız, 2. tas. Dünya. Safâ ister isen terk et safâyı Vefa ister isen ko bi-vefâyı Esrefzade Agyar vefâdan dem vurur, yar cefadan Ademde vefâ olmaya, var ola köpekte Rühi
2. Vefasız, 2. tas. Dünya. Safâ ister isen terk et safâyı Vefa ister isen ko bi-vefâyı Esrefzade Agyar vefâdan dem vurur, yar cefadan Ademde vefâ olmaya, var ola köpekte Rühi

Bir ahlâk terimi h'ın alih olarak görülen iyilikleri unutlle mama, iyilikte ve yardımda buve lunanlara misliyle, hatta daha nda fazlasıyla karşılık verme anlata mmda kuUanılmaktadır. nla

Sözünde durmak. (Bkz. Ahd)

Muâz bin Cebel şöyle rivâyet etmiştir:Resûl-i ekrem bana; "Yâ Muâz! Allah'tan kork! Doğru konuşmak, sözüne vefâ, emâneti edâ, hıyâneti terk, komşuyu himâye, öksüze acımak, yumuşak konuşmak, herkese selâm vermek, kanatları alçaltmağı ( tevâzu'u ) sana tavsiye ederim." dedi. (Hadîs-i şerîf-Mektûbât-ı Ma'sûmiyye)

Arapça, bir şeyi yerine getirmek, vefalı olmak vb. gibi anlamları olan bir kelime. Kur’ân-ı Kerim’de “Bana verdiğiniz sözde durunuz ki, size verdiğim sözde durayım.” (Bakara/40) âyetiyle ifâdesini bulan bu terim, Allah’a “elest” toplantısında verilen sözü yerine getirmeyi gösterir. Buna, vefa bi’l-ahd de denir. Bu, avam tabakasının, müjdeye rağbeti, tehdidden korkması sonucu yaptığı ibadetle olurken, havassınki, rağbet, korku veya bir bedel beklemeksizin, emre sırf emir olması bakımından verdiği sözde durmak şeklindedir. Havassû’l-havassın vefası, güç ve kuvvetten uzak kalmak suretiyle. Muhibbinki de kalbine Allah’tan gayrisini sokmamak şeklindedir. Kulluk vefasının esaslarından biri de, noksanlığın kendisinden çıkıp kendine döndüğünü görmek, Rabbinden başkasını olgun (kemalli) bulmamaktır.el-