Ara
Menü
ذ

Vakfe

وا

Metin ve neşir kaydı

Kalıcı okuma konumu: terms-1133
Müellif
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Çevirmen
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Hazırlayan
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Baskı / nüsha
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Bölüm / şiir
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Kaynak
Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
Kaynak sayfası
399
Varak
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Tamlık / kesilme
İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
Rivayet türü
Sınıflandırılmadı
Düzeltilmiş okuma

Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.

Özgün dijital aktarım / ham OCR

CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.

<ol><li>Duraklama, duraksama.</li><li>tas. İki makam arasında kalma, burada mahpus olma (kı; iFM). Bunun sebebi, bir önceki makamın gereklerinin tam olarak yerine getirilmemesi, o makama hakkının verilmemiş olması, bu yüzden de bir sonraki makama yükselme liyakatının ve ehliyetinin kazanılmamış olmasıdır. İki makam arasında hapsolup kalana vâkıf denir.</li></ol><p>Vakıa/Vaki i. ar. (g3 وا — 483)</p><ol><li>Olay, olgu.</li><li>tas. a Misal ya da hitap yoluyla o âlemden kalbe gelen mana, mübeşşire (tEM). b Halvette zikir ve ibadetle meşgul olan sâlik kendini kaybedip çevresiyle ilgiyi kesince bazı hakikatlere vâkıf olur. Uykuyla uyanıklık arasında meydana gelen bu hale vakıa denir. Şayet bu hal huzur halindeyken meydana gelirse ona mükâşefe denir. Vakıa sâlikin mana âleminde gördüğü şeylerdir. Bir çeşit rüya görmeye benzer. Fakat ondan farklıdır. Sari vakiayi kafir de mümin de görebilir. Manevi vakıayı yalnızca mümin görür. Süfiler manevi meselelerine ve ruhi müşkillerine de vakıa derler. Fakat genellikle vaki niteliğindeki müşkiller halledilemez.</li></ol><blockquote>Vâlih<br>Ne güzel vâkıadır ki açıp can gözünü<br>Hab-1 gaflette geçen ömrümü rüya gördüm<br>Zati</blockquote>

Metin ve neşir kaydı

Kalıcı okuma konumu: term_definitions-6895
Müellif
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Çevirmen
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Hazırlayan
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Baskı / nüsha
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Bölüm / şiir
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Kaynak
Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
Kaynak sayfası
399
Varak
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Tamlık / kesilme
İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
Rivayet türü
Sınıflandırılmadı
Düzeltilmiş okuma

Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.

Özgün dijital aktarım / ham OCR

CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.

<ol><li>Duraklama, duraksama.</li><li>tas. İki makam arasında kalma, burada mahpus olma (kı; iFM). Bunun sebebi, bir önceki makamın gereklerinin tam olarak yerine getirilmemesi, o makama hakkının verilmemiş olması, bu yüzden de bir sonraki makama yükselme liyakatının ve ehliyetinin kazanılmamış olmasıdır. İki makam arasında hapsolup kalana vâkıf denir.</li></ol><p>Vakıa/Vaki i. ar. (g3 وا — 483)</p><ol><li>Olay, olgu.</li><li>tas. a Misal ya da hitap yoluyla o âlemden kalbe gelen mana, mübeşşire (tEM). b Halvette zikir ve ibadetle meşgul olan sâlik kendini kaybedip çevresiyle ilgiyi kesince bazı hakikatlere vâkıf olur. Uykuyla uyanıklık arasında meydana gelen bu hale vakıa denir. Şayet bu hal huzur halindeyken meydana gelirse ona mükâşefe denir. Vakıa sâlikin mana âleminde gördüğü şeylerdir. Bir çeşit rüya görmeye benzer. Fakat ondan farklıdır. Sari vakiayi kafir de mümin de görebilir. Manevi vakıayı yalnızca mümin görür. Süfiler manevi meselelerine ve ruhi müşkillerine de vakıa derler. Fakat genellikle vaki niteliğindeki müşkiller halledilemez.</li></ol><blockquote>Vâlih<br>Ne güzel vâkıadır ki açıp can gözünü<br>Hab-1 gaflette geçen ömrümü rüya gördüm<br>Zati</blockquote>

Metin ve neşir kaydı

Kalıcı okuma konumu: term_definitions-2880
Müellif
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Çevirmen
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Hazırlayan
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Baskı / nüsha
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Bölüm / şiir
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Kaynak
Açıklamalı İslâmî Terimler Sözlüğü
Kaynak sayfası
680
Varak
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Tamlık / kesilme
İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
Rivayet türü
Sınıflandırılmadı
Düzeltilmiş okuma

Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.

Özgün dijital aktarım / ham OCR

CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.

<p>İslâm fıkhında, v hac ibadeti sırasında, Arafat ve Müzdelife’de belirli bir süre bekleme anlamında kullanılmıştır. v Arafat vakfesi, hac ibadetini yapan bir kimsenin zilhiccenin 9. günü zeval vaktinden bayramın ilk günü tan yeri ağarıncaya kadar Arafat’ta bulunmasını ifade eder ve hac ibadetinin iki rüknünden biri olup farz kılmmış- V tır. Müzdelife vakfesi ise yine zilhice ayınm 9. ile 10. gününü birbirine bağlayan gecede Mina ile Arafat arasmda, Müzdelife denilen yerde bulunması, yani vakfe yapması vaciptir; geceyi orada geçirmek sünnet olarak nitelenmiştir.</p>

Metin ve neşir kaydı

Kalıcı okuma konumu: term_definitions-9006
Müellif
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Çevirmen
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Hazırlayan
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Baskı / nüsha
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Bölüm / şiir
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Kaynak
Dinî Terimler Sözlüğü
Kaynak sayfası
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Varak
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Tamlık / kesilme
İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
Rivayet türü
Sınıflandırılmadı
Düzeltilmiş okuma

Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.

Özgün dijital aktarım / ham OCR

CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.

<p>Durma; haccın farzlarından olup, Arefe günü Arafat'ta öğle ve ikindi namazından sonra bir miktar durmak.</p><p>Vakfe, Arafat'ın Vâdi-yi Urene denilen yerinden başka herhangi bir yerinde yapılır. (İbn-i Âbidîn)</p>

Metin ve neşir kaydı

Kalıcı okuma konumu: term_definitions-13308
Müellif
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Çevirmen
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Hazırlayan
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Baskı / nüsha
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Bölüm / şiir
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Kaynak
Tasavvuf Sözlüğü
Kaynak sayfası
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Varak
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Tamlık / kesilme
İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
Rivayet türü
Sınıflandırılmadı
Düzeltilmiş okuma

Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.

Özgün dijital aktarım / ham OCR

CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.

<p>Arapça, durma, şüphe, vs. gibi mânâları olan bir kelime. Cürcânî ve Kâşânî bunu, iki makam arasında durma, hapsolma olarak tarif ederler. Bu, önceki makamın gereklerini tam o-larak yapmak ve bir sonraki makama da yükselmek üzere, edeblerini ifâ etmek içindir. Hacıların vakfe günü, Arafat ve civarında bir süre, Allah’a dua etmek üzere bulunmalarına da vakfe denir.</p>

Köken ve kullanım

i. ar.

وا

Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü

Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü · Süleyman Uludağ

  1. Duraklama, duraksama.
  2. tas. İki makam arasında kalma, burada mahpus olma (kı; iFM). Bunun sebebi, bir önceki makamın gereklerinin tam olarak yerine getirilmemesi, o makama hakkının verilmemiş olması, bu yüzden de bir sonraki makama yükselme liyakatının ve ehliyetinin kazanılmamış olmasıdır. İki makam arasında hapsolup kalana vâkıf denir.

Vakıa/Vaki i. ar. (g3 وا — 483)

  1. Olay, olgu.
  2. tas. a Misal ya da hitap yoluyla o âlemden kalbe gelen mana, mübeşşire (tEM). b Halvette zikir ve ibadetle meşgul olan sâlik kendini kaybedip çevresiyle ilgiyi kesince bazı hakikatlere vâkıf olur. Uykuyla uyanıklık arasında meydana gelen bu hale vakıa denir. Şayet bu hal huzur halindeyken meydana gelirse ona mükâşefe denir. Vakıa sâlikin mana âleminde gördüğü şeylerdir. Bir çeşit rüya görmeye benzer. Fakat ondan farklıdır. Sari vakiayi kafir de mümin de görebilir. Manevi vakıayı yalnızca mümin görür. Süfiler manevi meselelerine ve ruhi müşkillerine de vakıa derler. Fakat genellikle vaki niteliğindeki müşkiller halledilemez.
Vâlih
Ne güzel vâkıadır ki açıp can gözünü
Hab-1 gaflette geçen ömrümü rüya gördüm
Zati

Açıklamalı İslâmî Terimler Sözlüğü

Açıklamalı İslâmî Terimler Sözlüğü · Prof. Dr. İsmail Parlatır

İslâm fıkhında, v hac ibadeti sırasında, Arafat ve Müzdelife’de belirli bir süre bekleme anlamında kullanılmıştır. v Arafat vakfesi, hac ibadetini yapan bir kimsenin zilhiccenin 9. günü zeval vaktinden bayramın ilk günü tan yeri ağarıncaya kadar Arafat’ta bulunmasını ifade eder ve hac ibadetinin iki rüknünden biri olup farz kılmmış- V tır. Müzdelife vakfesi ise yine zilhice ayınm 9. ile 10. gününü birbirine bağlayan gecede Mina ile Arafat arasmda, Müzdelife denilen yerde bulunması, yani vakfe yapması vaciptir; geceyi orada geçirmek sünnet olarak nitelenmiştir.

Dinî Terimler Sözlüğü

Dinî Terimler Sözlüğü

Durma; haccın farzlarından olup, Arefe günü Arafat'ta öğle ve ikindi namazından sonra bir miktar durmak.

Vakfe, Arafat'ın Vâdi-yi Urene denilen yerinden başka herhangi bir yerinde yapılır. (İbn-i Âbidîn)

Tasavvuf Sözlüğü

Tasavvuf Sözlüğü

Arapça, durma, şüphe, vs. gibi mânâları olan bir kelime. Cürcânî ve Kâşânî bunu, iki makam arasında durma, hapsolma olarak tarif ederler. Bu, önceki makamın gereklerini tam o-larak yapmak ve bir sonraki makama da yükselmek üzere, edeblerini ifâ etmek içindir. Hacıların vakfe günü, Arafat ve civarında bir süre, Allah’a dua etmek üzere bulunmalarına da vakfe denir.

Sözlüğe dön ←