şed

Fütüvvet ehli v tarikat mensuplarının düzenle nen özel bir törenle kişinin fü tüvvet yoluna kendini adadığın ya da tasavvuf ehlinin “seyr ü sülûk” (bk. bu madde) yolun girdiğini ifade eden kemer vey kuşak kuşanma işinin gerçekleş tirilmesi töreni. Bu törenlerl yapılan iş Türkçede “kuşak bağ lamak, şed kuşanmak, bel bağ lamak” gibi deyimler ile de ifa de edilmektedir

Arapça, bağlama anlamınadır. Eskiden kuşak ve peştemal gibi giysilere şed denirdi. Kuşak karnın üstünde düğümlenip uçları sarkıtılırdı. Çalışırken ayağa dolanmaması için, bu uçlar yukarı kaldırılır, koyuna sokulurdu. Fütüvvet yoluna giren çırağın, mesleğinde ustalaştığında, özel bir törenle, patronu tarafından beline kuşanan kuşağa şed, bu törene de, şed kuşanma töreni, denirdi. Bunun manası, tutulan yolda sabit kadem olmak, şeyhe tam teslimiyet ve vefâlılık olarak değerlendirilir. Rifaî, Sa’dî ve Bedevî tasavvuf yollarında şed, büyük merasimlerle bağlanırdı.