Sahv

1. Ayıklık, kendinde olma hali, huşyâri, kendine gelme. 2. tas. Hislerini yitiren ve kendinden geçen arifin hissine dönmesi, kendine gelmesi (cr). Sekr, sarhoş olma ve kendinden geçme; sahv, ayılma ve kendine gelme halidir. Sekri Hak'la olanın sahvi de Hak'la olur, yani sekr halinde Hak'la olanlar sahv halindeyken de Hak'la olurlar. Sekri karışık olanın sahvı da karışık olur. Sahv ba'del mahv Fark ba'de'l-cem, fark-ı sani, yani kendinden geçen sâlikin, manevi tecrübeden sonra kendine gelmesi, şuur ve idrak haline dönmesi. Said (4c سا ) 1. Kol, pazu. 2. tas. Kuvvet sıfatı, ilâhî kudret (115).
2. Kol, pazu. 2. tas. Kuvvet sıfatı, ilâhî kudret (115).

Uyanıklık, aklı başında, şuuru yerinde olma hâli, sekr hâlinin zıddı. Tasavvufta kendini kaybetme hâlinden kurtulup, ayılma hâli. Fenâdan sonraki bekâ hâli.

Sahv hâlinde olan, emirlere uygunsuz davranabilir. Ancak bu davranış, Allahü teâlânın lütf etmesi ve koruması ile yalnız müstehabları yapmamak olup, bundan ileriye gitmez.

(Abdullah-ı Dehlevî)

Sahv hâlinde olanlarda sekr (kendinden geçme hâli) hiç bulunmaz sanmamalıdır. Sahv hâlinde biraz sekr bulunması, yemeğe lezzet vermek için tuz karıştırmağa benzer. Tuzsuz taam (yemek) tadsız olur. (İmâm-ı Rabbânî)

Uykudan uyanmak, bulutsuz gün anlamlarında Arapça bir kelime. Cürcânî sahv’ı, kulun, yitirdiği hislerini tekrar kazanması şeklinde tanımlar. Bunun zıddı, sekr (sarhoşluk) halidir. Sekri Hak ile olanın, sahvi (uyanıklığı) de Hak ile olur. Sekri karışık olanın, sahvi de karışıktır. Hal olarak sahv ve sekr, zevk ve şürbden sonra gelir.Bezminin mahrem-i bî huşı olan ehl-i huzur, İstemez neşvesini sahv ile etmek tağyir. Tokadîzâde Şekib