Riza

1. Sızlanmama, yakınmama; hoşnut ve memnun olma hali.
2. tas. Cüneyd'e göre, iradeyi ortadan kaldırmak; el-Kannâd'a göre, kaderin acı tecellileri karşısında kalbin huzur ve sükun halinde olması; Ibn Atâ'ya göre, Hakk'ın ezeli tercihini gören sâlikin onun kendisi hakkındaki tercihinin kendisi için yaptığı tercihten daha iyi olduğunu kavrayarak kızmayı ve şikayeti bırakmasıdır. Irak süfileri rızayı hal saydıkları halde Horasan mutasavvıfları onu makam olarak görmüşlerdi. Rıza iki türlüdür: Allah'ın kulundan razı olması ve kulların Allah'tan razı olmaları. Bu iki rıza halini gerçekleştiren nefse nefs-i marziye ve nefs-i raziye denir. En yüce makam rıdvanullah'tır. Müslümanlar birbirine: “Allah senden razı olsun” diye dua ederken en yüce mutluluk için dua ederler. Rıza halindeki veya makamındaki kul, “kahrın da hoş lütfun da hoş” der ve Hakk'ın hiçbir tecellisinden şikayetçi olmaz -

Güzel âşık cevrimizi çekemezsin demedim mi?
Bu bir rıza lokmasıdır, yiyemezsin demedim mi?
Pir Sultan
Rıza kelimesinin ebced hesabıyla değeri 1001'dir. Mevlevilerde çile çekilen gün
sayısı da 1001'dir.

Rıza kapısı Tasavvuf yolu, tarikat. Bu yola girmek, yenmesi zor bir lokmaya benzer; rıza lokması budur.

Kur’ân-ı ve Kerîm’de AUah’a nispet edüen en.” ve “Allah’ın kulundan, kulun da nâ” Allah’ından hoşnut ve razı olmalup sı.” anlamında kuUamlan Alnislah’ın haberi sıfatlarmdan biri. âkî, Bu terim, Kur’ân-ı Kerîm’de Bu yetmiş üç ayette geçmektedir. fat