Ara
Menü
ذ

Rahat

Köken ve kullanım

i. ar,

Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü

Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü · Süleyman Uludağ

Dinlenme, ferahlama, ârâm, huzur. Serâpa çeşm-i ibaretten geçirdim nüsha-i dehri İçinde ma'ni-i arama dair bir ibaret yok Nâbi Fakat hırslı ve açgözlü kişiler bu âlemde rahattır. Cihânın mihnet-i erbab-1 hırsa ayn-ı rahattır Değil âsüde, bâre girmeyince pustu hammâlın Nâbi

Tasavvuf Sözlüğü

Tasavvuf Sözlüğü

Arapça, dinlenme manasınadır. Tasavvuf erbabına göre, bu dünya bir rahat yeri değildir: “La râhate lenâ fi’d-dünya”. Ancak “dünya hayatına razı olup, rahat buldular” (Yunus/7) âyetindeki tipler için, burası, huzur yeridir. Aynı âyetin başında “Allah’a kavuşacaklarını ummayanlar…” ifadesiyle, bunların maddeci bir karaktere sahip olduğu belirtilmektedir.

Sözlüğe dön