Nasûhiyye

Halve-tiyye’nin ana kollarından Karabâşiyye’nin bir yan dalıdır. Şeyh Muhammed Nasûh el-Halvetî (ö. 1130/1718) tarafından tesis olmuştur. Kabri, Doğancılar’daki (Üsküdar) dergahın avulusundadır. Çeşitli eserleri vardır: Sûretü’l-Mü’min, başta olmak üzere, çeşitli surelerin tefsirini içeren 9 cildlik bir eser, Risale-i Rüşdiyye, Risâle-i Fahriyye, Risâle-i Velediyye, Cem’u’l-Ehâdîs, Şu’abu’l-İmân, Mürâsele-i Pîr, Divan-ı İlâhiyyât, Şerh-i Gazel-i Niyâzî-i Mısrî, Mükâşefât-ı Vâkıât.Tekkelerde okunan meşhur bir ilahîsi:Dilhanesi mir’ât-ı Hak, Sırr-ı cemalullah’ı gör. Maksûd olan keşf-i sebak, Seyr-i cemalullah’ı gör.Âdemdedir kenz-i ezel, Gayre bakub etme zelel. Dil zevkine verme halel, Fikr-i cemalullah’ı gör.İfna edüb kevn ü mekân, Vahdet sarayından hemân, Bulsun beka sırrında can, Fikr-i cemalullah’ı gör.Cümle bilir Sen’sin ayan, Ancak cemâlindir n i hân. Oldu Nasuhî gark-ı ân, Bahr-ı cemalullah’ı gör.

Halvetiyye’nin Şâbâniyye kolu içinde Mehmed Nasûhî Üsküdârî’ye nispet edilen şube. Üsküdar Doğancılar’daki merkez dergâh çevresinde gelişmiş; zikir, sohbet, seyrüsülûk ve eserleri yoluyla İstanbul ve Anadolu’da etkili olmuştur. Nasûhî’nin halifeleri farklı şehirlerde yeni irşad halkaları kurmuştur.