Mürüvvet

1. Adamlık, insanlık, mertlik.
2. tas. a Din ve akıl yönünden öğülmeye değer güzel davranışların ortaya çıkmasını sağlayan nefsin bir kuvveti, ruhi yetenek (cr). b Allah için yapılan işleri gogumsamamak. c Dostların kusurlarını görmezlikten gelmek. d Kişinin hal ve hareketlerini en iyi ve en güzel seviyede tutması. e Sağlam, güçlü ve ahlaki haslet ve faziletlerle donatılmış kişilik. Bkz. Fütüvvet. Bu yolun ötesi ötesi haktır Mürüvvet hey erenler mürüvvet Bu yoldan özge yol yoktur Mürüvvet hey erenler mürüwet Hatâi

Müsafir 5. ar. 1. Sefere çıkan, yolcu, mihmân. 2. tas. Düşünüp taşınarak (fikri ve itibarıyla) makullerde sefer yaparak bu geçeden öbür geçeye geçen. Sefer, Mihman.

İslâm inancında, İnsanî değerlere ve erdemlere dayalı davranışlar m için kullanılan ahlâk terimi.