Sefer

1. Yolculuk, mesafe katetme, yolda yürüme.
2. tas. Hakk’a yönelmeye başlayan kalbin zikirle seyretmesi ve manevi yolculuk yapması. Dört çeşit sefer vardır: Seyr ile'llâh, yani Allah’a doğru yolculuk. Nefs menzillerinden başlar, ufuk-i mübine kadar devam eder. Kalp makamının son, isim tecellileri makamının başlangıç noktasıdır. Seyr fi'llâh, yani Allah'ta seyr; bu da Hakk'ın sıfatlarıyla sıfatlanma ve isimleriyle hakikatlenmekle olur, ufuk-i alâya kadar devam eder. Bu da vahidiyet hazretinin son noktasıdır. Seyr billâh, Allah'la seyretmek, ayn-i cem ve ahadiyet hazretine yükselmedir. İkilik mevcut olduğu sürece burası ka'be kevseyn makamıdır. İkilik kalkınca ev-ednâ makamı olur; velayetin son noktası burasıdır. İrşat (tekmil) için Allah'tan Allah'la sefer. Buna fenadan sonraki beka makamı denir. Cemden sonraki fark da budur (kn). Başka

ii Mşşşe———>—-e

Sekr

bir sekil de şöyledir: Seyr ila'llah, birlikten çokluk perdesini kaldırmak. Seyr Jillâh, çokluktan birlik perdesini kaldırmak; Hakk'ta Hak'la seyr. Ayn-ı cemdeki ahadiyete ulaşarak zahir-bâtın gibi zıt kayıtlardan sıyrılma. Son olarak da seyr billhah, yani Hak'tan halka dönmek; buradan birlik çokluk, çokluk birlik şeklinde görülür. Süfiler ve dervişler çile çekmek, şeyhlerle görüşmek, Allah'ın arz üzerindeki eserlerini seyretmek için de bedenen sefer yaparlar ( sı. 231 250); buna zahir sefer denir. Bkz, Nevm.

Sefer der vatan Halktan Hakk’a doğru gitme. Manevi sefer. Mülk âleminden
meleküt âlemine, ilme'l-yakin mertebesinden ayne'l-yakin mertebesine doğru
ruhen yükselme, kötü huyları bırakıp iyi huylar edinme yolunda ilerleme. Zahiri
sefere önem vermeyen Nakşiler bu sefere önem verirler.