Müddei

1. Ehli rüsum, mustasvife, davacı, iddiacı. Samimiyetsiz, sahtekâr.
2. tas. Hal ve hareketleriyle büyük bir ermiş olduğu iddiasında bulunan kişi. Tasavvuf adabında mana ehli davaya girişmez, davalı kişinin, davasını mana ile doğrulaması beklenir. Sûfî olmadığı halde sûfî olduğunu iddia eden, kendisinde velilerin hal ve hakikati bulunmadığı halde kendisini evliyadan ve erenlerden gösteren; sahtekâr. “Günahkâr müddeiden daha hayırlıdır” (sr 485, 18, 23; sr; ATE 784). Bkz. Dava, Müteşebbih, Mustasvif.

Şol ki can vermez bu yolda pes niçin cânân diler
Müdde'idir ko onu kim dostu o yalan diler
Esrefzade
Müeddip.د ar. Edep, erkan öğreten.
Müferret 5. ar. (مفرد) Fert (tek) hale getirilmiş. Sadece Hakk'ı zikreden veliler, efrât
denilen veliler. Bkz. Efrat.
Müferric-i ahzân (| (ممفرج احز I. Uzüntüyü açan, kaderi defeden. 2. tas. Kadere
iman (kı). Kadere iman eden kaderden emin olur; buna müferric-i kulab da denir.