da'vâ

O^j) [Ar.] huk. Sözlük anlamı, “Seslenmek, çağırmak, dua etmek.” olan bu söz, mahkeme yoluyla bir haklan talep edilmesidir. Bu terim, Kur’ân-ı Kerîm’de sözlük anlamına uygun olarak üç ayette geçmektedir (A'râf suresi, 7 15-, Yunus suresi, 10 / 10; Enbiyâ suresi, 21115). Hz. Peygamber’in hadislerinde ise “İddia ve dadaların iki şahitle ispat edilmesi, delilin bulunmadığı durumlarda yemine baş vurulması, hâkimin davalı ve davacıyı dinlemesi, açık ve eşit koşullarda yargı yapılması, mahkemeye sürülen delillerin kararlarda esas alınması.” konuları açıkça dile getirilmiştir. İslâm fıkhında zaman içinde yargılama hukuku, devrin şartları çerçevesinde zengin bir fıkıh doktirini oluşturmuştur.