Köken ve kullanım
i. fars.
شيارى
Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
»)
- Ayık, şuurlu ve aklı başında olma hali. 2. tas. Coşkun, aşk hallerinden zahir ve bâtın sıfatların ifâkât bulması, aşkın galebesiyle kendinden geçen sâlikin kendine gelmesi hali. İlk sahiv hali (us); tevhit makamı, sâlikin istikamet üzere olması (sr). Bkz. Sahv, Bihüşi. Hürmet ———ğ—ğ—Ç Hürmet Ibret gözüyle berk-ı dirahtân-ı sebze bak Huşyâr olana her varakı bir ceridedir Bâki Hutbe-i kün Kün hutbesi, Allah'ın “ol” (kün) hitabı. Huvârik i, s. ar. 1. Olağan üstü olaylar ve durumlar. Fevkalade haller. 2. tas. a Keramet. b Mucize. c İstitraç ve benzeri hususlar harikulade hallerdir. Bunlar tabiat kanunlarıyla açıklanamayan hususlardır. Bkz. Keramet,
- Olağan üstü olaylar ve durumlar. Fevkalade haller. 2. tas. a Keramet. b Mucize. c İstitraç ve benzeri hususlar harikulade hallerdir. Bunlar tabiat kanunlarıyla açıklanamayan hususlardır. Bkz. Keramet,
Tasavvuf Sözlüğü
Farsça, ayıklık demektir. Sâlikin sarhoşluktan kurtulması.