Ara
Menü
ذ

Bihüşi

بهشى

Köken ve kullanım

i. fars.

بهشى

Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü

Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü · Süleyman Uludağ

  1. Aklın baştan gitmesi ve insanın kendisinde olmaması hali,
  2. Beşeri sıfatların mahvolduğu ve silindiği hal, tams (siliklik) makamı. Sekr halinde olana bi-huş, bi-hod; sahv halinde olana bâ-huş, bâ-hod, huşyâr denir.
Sözlüğe dön