Gülşeniyye

(iûaIO [< F. Gülşen + Ar. -iyye] Halvetiyye tarikatının İbrahim Gülşenî (öl. 940 / 1534) adına nispet edilen kolu. Temelleri Kahire’de atılan bu tarikat, 16. yüzyıldan sonra tanmmaya ve yaygmlaşmaya başlamıştır. Gülşeniyye tarikatının oluşum silsilesi şöyle gelişir: İbrahim Gülşenî, Dede Ömer Ruşenî, Pîr-i Sânî Seyyid Yahyâ-yı Şirvânî, Pîr Sadreddin, Ahi İzzeddin, Ahî Mîrem’den geçerek Halvetiyye tarikatının Pîr’i Ömer el- Halvetî’ye kadar uzanır. Gülşeniyye, Kahire’den Anadolu’ya Diyarbakır, Bursa, Rumeli ve İstanbul’a kadar gelen dergâhlar ve tekkeler ile 19. yüzyıhn sonlanna kadar varlığını sürdürmüştür.

Evliyânın büyüklerinden İbrâhim Gülşenî hazretlerinin tasavvuftaki yolu.

İbrâhim Gülşenî Mısır'a yerleştikten sonra Memlûk hükümdârı Sultan Gavri (Gûrî) başta olmak üzere pek çok kimse Gülşeniyye yoluna girdiler. Gelenlerin çok olması üzerine Sultan Gavri Müeyyediyye'de bir medrese yaptırdı. İbrâhim Gülşenî oraya giderek Ehl-i sünnet îtikâdını (inancını), dînin emir ve yasaklarını anlattı. (Muhyî Gülşenî)

Halvetiyye’nin kollarından biri olup, İbrahim Gülşenî (826-940) tarafından kurulmuştur.