feyiz, -yzi

feyiz, -yzi a. O^jj) [An] tas.

1. Sözlük anlamı “Suyun kabarması, taşıp akması.” olan bu söz, bütün bilgilerin ve varlıkların Allah’tan tecellî ettiği anlamında bir tasavvuf terimi.
2. fel. Bir karşılık beklenmeden yapılan eylem ve davramşlarm karşıhğının yüce yaratıcı, yani Allah’tan geleceğini ifade eden bir terim.