Feyz-i akdes

فيض | قد س)

1. En kutsal feyz.
2. tas. Önce ilim, sonra ayn mertebesinde şeylerin ve istidatlarının var olmasını gerektiren zat-ı hubbi tecelli (ct; iru 49).

Halkın istidadına vâbestedir âsâr-ı feyz
Ebr-i nisandan sadef dürdâne, ef'i sim kapar
Beliğ

Feyz-i isnadi Şeyhe ve müritlerine senet ve silsile vasıtasıyla gelen feyz, ruhaniler
yoluyla ulaşan feyz, irfan. Doğrudan Allah'tan gelen feyze feyzullah veya feyz-i
ilâhî denir.

“En kutsal feyiz” anlamındaki bu söz, varlıklarm ve gelişim süreçlerinin önce bilim, sonra da görünüş mertebesinden var olmasmı gerektiren öz sevgi tecellisinden ibaret olduğunu ifade eden bir terim olarak benimsenmiştir