Fasl

1. Ayrılma, kopma.
2. tas. Âşıkın sevgilisinden umduğu şeyi elden kaçırması, ayrı düşmesi. Tasavvufta, vaslın hazzı faslın elemiyle, ermenin zevki ayrılmanın acısıyla karışık olarak bulunur. Vasılsız fasl, fasılsız vasl olmaz.

Faslu’l-vasl Ermeden sonra ayrılma, uructan sonra nüzul. Bkz. İnfisal, İttisal.

Arapça, ayırım, ayrılma, bölüm vs. gibi mânâları ihtiva eder. Mahbûbdan umulanın kaybedilmesi. Bazı sûfi büyükleri şöyle der: Bir kimse “ben vâsıl oldum” zanneder, yahut iddia ederse, o kişi vâsıl değil, ayrı düşmüştür.