Fasl

1. Ayrılma, kopma.
2. tas. Âşıkın sevgilisinden umduğu şeyi elden kaçırması, ayrı düşmesi. Tasavvufta, vaslın hazzı faslın elemiyle, ermenin zevki ayrılmanın acısıyla karışık olarak bulunur. Vasılsız fasl, fasılsız vasl olmaz.

Faslu’l-vasl Ermeden sonra ayrılma, uructan sonra nüzul. Bkz. İnfisal, İttisal.