Köken ve kullanım
i. ar.
Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
Feyz, marifet. Bkz. Fevâit.
Fail-i hakiki Gerçek fail, Allah. Bkz. Tevhit.
Fakd (453) 1. Kaybolma, yitme, yok olma. 2. tas. Vecd halindeki sâlikin hissini ve
duyarlılığını yitirmesi. Buna fakd-i his veya fikdan-1 his adı verilir. Safi
fakd ile vecd (arayış ile buluş) arasında yaşar. Rabb'ini bulunca kalbini, kalbini
bulunca Rabb'ini yitirir.