Köken ve kullanım
i. ar.
Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
4 Sefer
- Seferler, yolculuklar.
- tas. a Cile çekmek veya mürşide varmak için yeryüzünde yapılan yolculuk. b Hakk’a ermek için yapılan manevi ve ruhani yolculuk. Bkz. Sefer,
Esfar-ı erbaa Dört sefer: Halktan Hakk’a, Hak ile Hak'ta, Hak'tan halka, Hak'la halkta sefer etmek. Birinci seferde sâlik çokluktan yüz çevirip birliğe: yönelir. Ikinci seferde ilâhî isim ve vasıflarda seyr ederek bir damla gibi yavaş yavaş vahdet denizinde kaybolur, benliğini yok eder. Üçüncü seferde Hak'ta fani olur. Dördüncü seferde irşat için Hak ile Hak'tan olan seferdir, fenadan sonraki beka makamıdır.
Esedullah Allahın aslanı. Hz. Ali'ye atfedilen bir unvan.