Köken ve kullanım
i. fars,
د
Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
Maddî veya mânevî bir karşılık beklemeden kurulan sevgi ve bağlılık.
Tasavvuf dilinde kulun Hakk’a muhabbetini ve Hakk’ın kuluna yakınlığını anlatır; çıkar ilişkisine değil sadakat, vefa ve teslimiyete dayanır.