Câiz

Dinî veya hukukî bakımdan yapılmasına izin verilen. Fıkıh dilinde çoğu zaman mübahla yakın anlamda, yapılması yahut terk edilmesi sebebiyle kişinin kınanmadığı davranış için kullanılır. “Câiz” kelimesi bazı bağlamlarda bir akdin geçerli olması veya bir görüşün kabul edilebilir bulunması anlamına da gelir; her kullanım doğrudan “tavsiye edilen” demek değildir.