azamet

Ululuk, büı yüklük. -ı § tam. azamet-i İlâhiyye a. u (ijil cjic) Allah’ın ululuğu, âr İlâhî kudretin sonsuz gücü. n a azâzîl a. CUjiy) [Ar.] İslâmî edebir, yatta iblis veya şeytana verilen rı bir ad. Kur’ân-ı Kerîm’de ve d muteber hadis kitaplannda l geçmeyen bu söz, Yahudi ve Hristiyan kaynaklannda “azazel”, “azael”, “hazazel” biçi minde geçmekte ve oradan İsalâm dünyasına geçtiği söylenm mektedir. Ünlü sûfîlerden Hallâc, bunu “hem gökte melekk. lerle iyilikler içinde bulunduğunu”, yerde de “insanlara çirkinlikleri, kötülükleri öğrettiği” tarok zmda yorumlamıştır. ki

1. Büyüklük, Cenâb-ı Hakk'ın büyüklüğü.

Kibriyâ, üstünlük ve azamet bana mahsustur. Bu ikisinde bana ortak olanı Cehennem'e atarım, hiç acımam. (Hadîs-i Kudsî-Ebû Dâvûd)

(Kıyâmet günü) Allahü teâlâ buyurur ki: "İzzetim, kibriyâm, azametim ve celâlim hakkı için yemin ederim ki ben "Lâ ilâhe illallah" diyenleri (Cehennem'den) muhakkak çıkaracağım. (Hadîs-i şerîf-Müslim)

Allahü teâlânın mahlûkâtı üzerinde ne kadar çok düşünürsen O'nun azamet ve kudretini o nisbette iyi anlarsın. (İmâm-ı Gazâlî)

2. Kibirlenmek, insanları küçük görmek.

Yalan söyleyen, hîlekârlık yapan, insanları aldatan, zulmeden, haksızlık yapan, din kardeşlerine yardım etmeyen, azamet satan, yalnız kendi çıkarlarını düşünen bir kimse, ne kadar ibâdet ederse etsin hakîki müslüman sayılmaz. (Hadimî)