Hicran

veya Hecr

1. Ayrılık, ırak olma.
2. tas. Zahiren veya bâtınen Hak'tan başkasına iltifat etme. Âşıkın sevgilisinden ayrı ve uzak düşmesi ki, son derece acı ve dayanılması güç bir haldir. Bkz. Vuslat. Fenn-i aşka başladım dikkatle gördüm bir nice bâb Metni dert u faslı hicrân ile dolmuş bir kitâb Nişâni Canları hasret oduna yandırır ayrılık âh ayrılık Lezzetinden âlemin usandırır ayrılık âh ayrılık Aziz Mahmud Hüdâi

Arapça, ayrılık demektir. İç ve dış açısından Allah’tan gayrısına meyletme haline hicran denir.