Aba

Dervişlerin ve müritlerin giydikleri kalın ve kaba kumaştan yapılan uzun ve bol elbise. Yoksul ve züğürtlerin giydiği basit bir elbise olduğu için süfiler ve dervişler bu elbiseyi fakr alameti ve züht nişanesi olarak giymeyi tercih etmişlerdir. Aba, dervişliğin ve süfiliğin simgesidir. Halk, aba giyen süfilere evliya ve ermiş nazarıyla bakıp saygı gösterdiğinden, bazı kurnaz kişiler fakir ve sûfî olmadıkları halde sırf çıkar sağlamak için aba giymiş ve halkın bu kıyafete olan güvenini kötüye kullanmışlardır. Bu yüzden “Aba giyen nice zındık, kabâ giyen nice sıddık (dürüst) vardır,” denilmiştir. Ebü Hafs el-Haddâd, aba yerine kabâ giyen Şâh Sucâ'yı görünce, “Abada aradığımı kabâda buldum,” demişti. Ca'fer Sadık da inanç sömürüsü yapan kişilere benzememek için aba giyer,

ama bunun üzerine de kabâ giyinirdi. Bkz. Âl-i Aba.

Boş değildir zâhidâ köhne abâsı dervişin
Defineler bilmez misin kasrın harâbından çıkar
Derdli İbrahim

Sözlü anlamı, “Yoksul kimselerin giydiği bol ve kaba elbise.” olara tanımlanan bu söz, sûfîlerc “zühd” ve “fakr” sembolü hâl v ne getirilmiştir. Ayrıca rivaye lere göre Hz. Peygamber’in, üz rindeki “abâ”smı kızı Fatm [< damadı Ali ve torunları Haşa m ile Hüseyin’in üzerlerine örtm ve sinden dolayı “ehl-i beyt” “ehl-i abâ” denildiği de söz k ük nusudur. le