Ara
Menü
2 dakikalık okuma

Rüyada iman telkini ve Dîvân-ı Hümâyun’a çıkışı

Kepenekçi Sinan’ın rüyasında Hz. Peygamber’den iman telkini aldığını söylemesi, ertesi sabah Dîvân-ı Hümâyun’a giderek gördüklerini anlatması ve ilmiye sınıfına katılması hakkında nakledilen anlatıdır.

Kepenekçi SinanNev‘îzâde Atâyî, Hadâ’iku’l-Hakâ’ik fî Tekmileti’ş-Şakā’ik · s. 436

Metin ve neşir kaydı

Kalıcı okuma konumu: person_insights-2090
Müellif
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Çevirmen
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Hazırlayan
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Baskı / nüsha
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Bölüm / şiir
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Kaynak
Nev‘îzâde Atâyî, Hadâ’iku’l-Hakâ’ik fî Tekmileti’ş-Şakā’ik
Kaynak sayfası
436
Varak
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Tamlık / kesilme
İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
Rivayet türü
Gelenek içi anlatı
Editoryal özet

Kepenekçi Sinan’ın rüyasında Hz. Peygamber’den iman telkini aldığını söylemesi, ertesi sabah Dîvân-ı Hümâyun’a giderek gördüklerini anlatması ve ilmiye sınıfına katılması hakkında nakledilen anlatıdır.

Düzeltilmiş okuma

Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.

Özgün dijital aktarım / ham OCR

CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.

<p>Atâyî’nin nakline göre İstanbul’da yetişen Kepenekçi Sinan başlangıçta Mûsevî idi. Ümmetin âlimlerinden ders görerek ilim tahsil etti; yaratılışındaki açıklık ve güzel huy sayesinde İslâm’a yöneldi. Bununla birlikte kalbindeki arayış ve tereddüt bir süre devam etti.</p><p>Bir gece rüyasında Hz. Peygamber’i gördüğünü; Resûlullah’ın iltifat ve kabul nurlarıyla iç dünyasını aydınlatarak kendisine iman telkin ettiğini anlattı. Sabah olduğunda gönlü samimiyetle açılmış hâlde Kanûnî Sultan Süleyman devrinin Dîvân-ı Hümâyun’una gitti ve gece gördüğü rüyayı orada bulunanlara bildirdi.</p><p>Dîvân erkânı onun anlattıklarını padişahın huzuruna sundu. Bunun üzerine kendisine bir vazife bağlandı ve ilmiye sınıfına alındı; âlimlere mahsus aba, at, mücevveze, kumaş ve başka ihtiyaçlar verildi. Bu kıyafetle evine döndüğünde, kaynakta sert ve kötü huylu diye tanıtılan eşi onu pencereden gördü. Eski inancına bağlılıktan doğan öfkeyle kundaktaki küçük çocuğunu bulunduğu yerden babasının üzerine attı. Atâyî, çocuğun Allah’ın inayetiyle zarar görmeden kurtulduğunu ve Mes‘ûd adıyla yaşadığını; annenin ise eski inancı üzere öldüğünü aktarır.</p><p>Kepenekçi Sinan bundan sonra uzun yıllar itibarlı ve varlıklı biçimde yaşadı. İstanbul’da bir medrese ile mescit yaptırdı, bunlara çok sayıda vakıf tahsis etti. Hicrî 970 yılı dolaylarında vefat etti. Atâyî ayrıca onun aklî ilimlerde mahir olduğunu ve bâtıl dinlerin delillerini reddetmek üzere, onların kendi kitaplarından nakiller yaptığı bir risale kaleme aldığını kaydeder.</p>

Atâyî’nin nakline göre İstanbul’da yetişen Kepenekçi Sinan başlangıçta Mûsevî idi. Ümmetin âlimlerinden ders görerek ilim tahsil etti; yaratılışındaki açıklık ve güzel huy sayesinde İslâm’a yöneldi. Bununla birlikte kalbindeki arayış ve tereddüt bir süre devam etti.

Bir gece rüyasında Hz. Peygamber’i gördüğünü; Resûlullah’ın iltifat ve kabul nurlarıyla iç dünyasını aydınlatarak kendisine iman telkin ettiğini anlattı. Sabah olduğunda gönlü samimiyetle açılmış hâlde Kanûnî Sultan Süleyman devrinin Dîvân-ı Hümâyun’una gitti ve gece gördüğü rüyayı orada bulunanlara bildirdi.

Dîvân erkânı onun anlattıklarını padişahın huzuruna sundu. Bunun üzerine kendisine bir vazife bağlandı ve ilmiye sınıfına alındı; âlimlere mahsus aba, at, mücevveze, kumaş ve başka ihtiyaçlar verildi. Bu kıyafetle evine döndüğünde, kaynakta sert ve kötü huylu diye tanıtılan eşi onu pencereden gördü. Eski inancına bağlılıktan doğan öfkeyle kundaktaki küçük çocuğunu bulunduğu yerden babasının üzerine attı. Atâyî, çocuğun Allah’ın inayetiyle zarar görmeden kurtulduğunu ve Mes‘ûd adıyla yaşadığını; annenin ise eski inancı üzere öldüğünü aktarır.

Kepenekçi Sinan bundan sonra uzun yıllar itibarlı ve varlıklı biçimde yaşadı. İstanbul’da bir medrese ile mescit yaptırdı, bunlara çok sayıda vakıf tahsis etti. Hicrî 970 yılı dolaylarında vefat etti. Atâyî ayrıca onun aklî ilimlerde mahir olduğunu ve bâtıl dinlerin delillerini reddetmek üzere, onların kendi kitaplarından nakiller yaptığı bir risale kaleme aldığını kaydeder.

Okuma notu

Bu metin gelenek içinde aktarılan bir menkıbedir. Tarihî bir tutanak gibi değil; yolun hafızasını, değerlerini ve anlatı dilini taşıyan bir rivayet olarak okunmalıdır.