Envar, Nûreddin Cerrâhî’nin 1133/1721 yılı Şevval ayında hastalandığını ve yaklaşık kırk gün boyunca halvethanesinden çıkmadığını bildirir. Hastalığı sırasında ibadetlerini sürdürdüğü, post görevini başhalifesi Süleyman Veliyyüddin’e bıraktığı aktarılır. Kurban Bayramı arefesine rastlayan pazartesi gecesi dervişlerini yanına çağırarak o gece vefat edeceğini söylediği nakledilir.
Ardından ellerini kaldırıp yoluna mensup olanlar ile hayatında bir kere türbesinin önünden geçip Fâtiha okuyacak kimseler için dua eder. Kaynakta dua; felâketlerden korunma, ağır yoksulluk çekmeme, imanla vefat etme ve ölüm yaklaşınca bunun farkına varma dileklerini içerir. Hazır bulunanlarla helâlleşir, bulunmayanlara selâm bırakır.
Anlatının sonunda kıbleye yönelerek “Allah” diye seslendiği ve vefat ettiği belirtilir. Bu kayıt, biyografik bir ölüm tarihinin ötesinde Cerrâhî geleneğinin pîr ile mensuplar ve ziyaretçiler arasında kurduğu mânevî himaye bağını açıklar. Dua ve geleceği bilme unsurları tarihsel olarak sınanabilir olaylar değil, tarikat içi menkıbe dili içinde değerlendirilir.