Metin ve neşir kaydı
Kalıcı okuma konumu: person_insights-12262- Müellif
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Çevirmen
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Hazırlayan
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Baskı / nüsha
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Bölüm / şiir
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Kaynak
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Kaynak sayfası
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Varak
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Tamlık / kesilme
- İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
- Rivayet türü
- Tarihî kaynak kaydı
Editoryal özet
Hünkâr'a su ısıtan Sarı İsmâil, yıkanma teklifi yerine Konya'ya Mevlânâ'ya gönderilir ve oradan bir öğütle döner.
Düzeltilmiş okuma
Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.
Özgün dijital aktarım / ham OCR
CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.
<p>Vilâyetnâme'nin "Hacı Bektâş-ı Velî'nin Sarı İsmâil'i Celâleddîn-i Rûmî'ye Göndermesi" başlıklı bölümünde anlatıldığına göre Sarı İsmâil bir gün Hünkâr'ın huzuruna el kavuşturup gelir ve "sizin için su ılıttım, lütfedip gelseniz" der. Hünkâr, "şimdi onun vakti değil; Konya'ya, Mevlânâ Celâleddin'in huzuruna git, onlarda bir kitabımız var, onu al gel" diye buyurur. Sarı İsmâil hikmetini anlamadan yola düşer. Konya'da Mevlânâ ona nereden geldiğini sorunca olanı olduğu gibi anlatır. Mevlânâ, "Hünkâr Hacı Bektâş-ı Velî katına her gün yedi deniz, sekiz ırmak uğrar; onların suya girmeye ne ihtiyaçları var? Temiz gelip temiz gidecek olan o kimseye yıkanma emri açık bir ahmaklıktır" diyerek ona bu sözü öğüt olarak yollar. Anlatı, iki büyük ismin karşılıklı çekişmesini değil, birbirini yücelten bir ilişkiyi resmeder; Sarı İsmâil de bu ilişkinin taşıyıcısı olan derviştir.</p>
Vilâyetnâme'nin "Hacı Bektâş-ı Velî'nin Sarı İsmâil'i Celâleddîn-i Rûmî'ye Göndermesi" başlıklı bölümünde anlatıldığına göre Sarı İsmâil bir gün Hünkâr'ın huzuruna el kavuşturup gelir ve "sizin için su ılıttım, lütfedip gelseniz" der. Hünkâr, "şimdi onun vakti değil; Konya'ya, Mevlânâ Celâleddin'in huzuruna git, onlarda bir kitabımız var, onu al gel" diye buyurur. Sarı İsmâil hikmetini anlamadan yola düşer. Konya'da Mevlânâ ona nereden geldiğini sorunca olanı olduğu gibi anlatır. Mevlânâ, "Hünkâr Hacı Bektâş-ı Velî katına her gün yedi deniz, sekiz ırmak uğrar; onların suya girmeye ne ihtiyaçları var? Temiz gelip temiz gidecek olan o kimseye yıkanma emri açık bir ahmaklıktır" diyerek ona bu sözü öğüt olarak yollar. Anlatı, iki büyük ismin karşılıklı çekişmesini değil, birbirini yücelten bir ilişkiyi resmeder; Sarı İsmâil de bu ilişkinin taşıyıcısı olan derviştir.