«Biz Hayâve'ye Sadreddin için geliyoruz»

Hayâve ileri gelenleri onu bir eve sohbete davet ettiklerinde, davetin asıl sebebinin orada bulunan bir tek kişi olduğunu söylediği rivayet edilir.

Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.

CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.

<p>O civarda sohbetleriyle tanınırken Hayâve'nin ileri gelenleri kendisinden istifade etmek üzere onu bir eve davet ettiler. Bir rivayete göre gelirken şöyle buyurdu: «Biz Hayâv'e Sadreddin için geliyoruz.» O meclise, henüz yün dokuyup satarak ticaretle uğraşan, emrinde işçiler çalışan zengin bir genç olan Sadreddin de katılmıştı.</p><p>Mecliste tevhid edilip dervişler semâa kalkınca kendisi bir köşede murakabeye varmıştı. Sadreddin o ânı şöyle anlatır: şeyh durduğu yerde büyümeye başladı, üzerine bir heybet çöktü; ev ve ev halkı o vücutta kayboldu, sonra mahalleyi, sonra bütün şehri kapladı; şehirler ve köyler gözünün önüne serildi ve artık kimsenin ayrısı gayrısı kalmadı. Heybete dayanamayıp feryat edince yanına geldi ve «Sadreddin bu ne hâl? Bizim buraya gelişimiz senin içindir» dedi. Sadreddin o gün elini öpüp biat etti.</p><p>Menkıbenin kuruluşu dikkat çekicidir: bir beldenin bütün ileri gelenlerinin çağırdığı meclis, anlatının sonunda tek bir kişiyi bulmak için kurulmuş bir vesileye dönüşür.</p>