Metin ve neşir kaydı
Kalıcı okuma konumu: person_insights-11615- Müellif
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Çevirmen
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Hazırlayan
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Baskı / nüsha
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Bölüm / şiir
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Kaynak
- Hüseyin Vassâf, Sefîne-i Evliyâ
- Kaynak sayfası
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Varak
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Tamlık / kesilme
- İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
- Rivayet türü
- Tarihî kaynak kaydı
Editoryal özet
Şeyhi, hasta bir gayri müslimi ziyarete gönderip pusula götürtür; pusuladaki kelime-i şehâdeti gören adam "Biz ona çoktan inandık" der.
Düzeltilmiş okuma
Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.
Özgün dijital aktarım / ham OCR
CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.
<p>Kadızâde Ömer'ül Halvetî bir gün Ahmed Amîş Efendi'ye "Ahmed, Marko hastalanmış. Git, benim adıma onu ziyaret et, hâlini hatırını sor ve şu pusulayı kendisine ver" diyerek gönderir. Ahmed Amîş Efendi gidip Marko'yu ziyaret eder, şeyhin selâmını ve âfiyet temennisini söyledikten sonra pusulayı verir. Marko pusulayı açıp içinde kelime-i şehâdet yazılı olduğunu görünce "Biz ona çoktan inandık ve iman getirdik!" der ve bir hafta sonra ölür.</p><p>Ölümü haber alan şeyh, yine Ahmed Amîş Efendi'yi çağırıp "Marko ölmüş, git, benim tarafımdan cenazesinde bulun!" buyurur. Tırnova gibi bir İslâm muhitinde başı sarıklı bir mektep hocasının papazlarla birlikte bir hıristiyan cenazesinde görünmesinin hoş karşılanmayacağını bildiğinden cenazeyi bir müddet uzaktan takip eder; öte yandan şeyhinin emrini harfiyen yerine getirme arzusu onu merasime bilfiil katılmaya ve tabutu birkaç adım olsun taşımaya zorlar. Kiliseye yaklaşıldığı sırada yanındaki bir papaza, "İlmi çok iyi bir adamdı, ben de son insanî..." diyerek tabuta el atar.</p>
Kadızâde Ömer'ül Halvetî bir gün Ahmed Amîş Efendi'ye "Ahmed, Marko hastalanmış. Git, benim adıma onu ziyaret et, hâlini hatırını sor ve şu pusulayı kendisine ver" diyerek gönderir. Ahmed Amîş Efendi gidip Marko'yu ziyaret eder, şeyhin selâmını ve âfiyet temennisini söyledikten sonra pusulayı verir. Marko pusulayı açıp içinde kelime-i şehâdet yazılı olduğunu görünce "Biz ona çoktan inandık ve iman getirdik!" der ve bir hafta sonra ölür.
Ölümü haber alan şeyh, yine Ahmed Amîş Efendi'yi çağırıp "Marko ölmüş, git, benim tarafımdan cenazesinde bulun!" buyurur. Tırnova gibi bir İslâm muhitinde başı sarıklı bir mektep hocasının papazlarla birlikte bir hıristiyan cenazesinde görünmesinin hoş karşılanmayacağını bildiğinden cenazeyi bir müddet uzaktan takip eder; öte yandan şeyhinin emrini harfiyen yerine getirme arzusu onu merasime bilfiil katılmaya ve tabutu birkaç adım olsun taşımaya zorlar. Kiliseye yaklaşıldığı sırada yanındaki bir papaza, "İlmi çok iyi bir adamdı, ben de son insanî..." diyerek tabuta el atar.