Metnin naklettiği kısa sahne şudur: kasaba halkı gelip ziyaret etmiş, bu sırada kefeni yenilenmiş ve kendisi, hazırlanmış olan diğer kabre konulmuştur. Anlatı, bir defin sonrası nakil hâdisesini bildirir; kefenin tecdidi ise bu tür anlatılarda çoğunlukla bedenin bozulmadan kaldığına dair bir işaret olarak zikredilir.
Bununla birlikte Sefîne metni bu noktada açık bir kerâmet iddiasında bulunmaz; naklin niçin yapıldığını, hangi kabrin önceden hazırlandığını ve olayın tarihini vermez. Pencerede korunan kısım yalnızca olayın kendisidir.
Çerçeve. Kabir nakli ve kefen yenilenmesi, velî hâfızasının en çok işlenen motiflerindendir; topluluk, ziyaretle birlikte kutsallık iddiasını da tazeler. Burada gelenek anlatısı ile tarihî kayıt iç içedir: nakil olgusu somuttur, ancak ona yüklenen anlam menâkıb diline aittir. Bu yüzden kayıt tarihî bir belge gibi değil, aktarılan bir anlatı olarak okunmalıdır.