Metin ve neşir kaydı
Kalıcı okuma konumu: person_insights-11432- Müellif
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Çevirmen
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Hazırlayan
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Baskı / nüsha
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Bölüm / şiir
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Kaynak
- Hüseyin Vassâf, Sefîne-i Evliyâ
- Kaynak sayfası
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Varak
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Tamlık / kesilme
- İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
- Rivayet türü
- Gelenek içi anlatı
Editoryal özet
Şeyhi, isnadında üç Hasan bulunan "güzelliğin en güzeli güzel ahlâktır" hadisini okuduktan sonra ona Hüsâmeddin mahlasını vermiştir.
Düzeltilmiş okuma
Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.
Özgün dijital aktarım / ham OCR
CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.
<p>Sefîne'nin naklettiğine göre Hasan Efendi'ye mahlası, sıradan bir tercihle değil, bir hadis meclisinde verilmiştir. Şeyhi, isnadında ard arda üç Hasan'ın sıralandığı bir rivayeti okur; rivayetin metni, güzelliğin en güzelinin güzel ahlâk olduğunu bildirir. Kıraatin ardından ona dönerek «oğlum, mahlasın Hüsâmeddin olsun» buyurur.</p><p>Anlatının inceliği isimdedir: hem müridin adı hem isnaddaki râvilerin adı Hasan'dır ve okunan hadis de «hüsn» yani güzellik üzerinedir. Mahlas verme ânı böylece isim, isnad ve mânâ arasındaki uyumdan doğar.</p><p><strong>Çerçeve.</strong> Tekke geleneğinde mahlas vermek, bir mürşidin müridine kimlik biçmesidir; burada bu jest hadis ilminin diliyle yapılmıştır ve anlatı, mahlası bir kelime oyunundan çok bir icâzet işareti gibi kurgular. Menkıbenin işlevi, kişinin sonraki mesnevîhanlık ve hadis hocalığı kimliğini daha yolun başına yerleştirmektir; bu yüzden kayıt gelenek anlatısı katmanında değerlendirilmeli, tarihî bir belge gibi okunmamalıdır.</p>
Sefîne'nin naklettiğine göre Hasan Efendi'ye mahlası, sıradan bir tercihle değil, bir hadis meclisinde verilmiştir. Şeyhi, isnadında ard arda üç Hasan'ın sıralandığı bir rivayeti okur; rivayetin metni, güzelliğin en güzelinin güzel ahlâk olduğunu bildirir. Kıraatin ardından ona dönerek «oğlum, mahlasın Hüsâmeddin olsun» buyurur.
Anlatının inceliği isimdedir: hem müridin adı hem isnaddaki râvilerin adı Hasan'dır ve okunan hadis de «hüsn» yani güzellik üzerinedir. Mahlas verme ânı böylece isim, isnad ve mânâ arasındaki uyumdan doğar.
Çerçeve. Tekke geleneğinde mahlas vermek, bir mürşidin müridine kimlik biçmesidir; burada bu jest hadis ilminin diliyle yapılmıştır ve anlatı, mahlası bir kelime oyunundan çok bir icâzet işareti gibi kurgular. Menkıbenin işlevi, kişinin sonraki mesnevîhanlık ve hadis hocalığı kimliğini daha yolun başına yerleştirmektir; bu yüzden kayıt gelenek anlatısı katmanında değerlendirilmeli, tarihî bir belge gibi okunmamalıdır.