Ara
Menü
1 dakikalık okuma

Son isteği: Makâlîd-i Aşk’taki mersiye

Vefatından üç dört gün önce Kâzım Paşa’nın Makâlîd-i Aşk’ını isteyip Hz. Ali’nin şehâdet mersiyesini hatırlatmış, kendisi de Ramazan’ın dokuzunda vefat etmiştir.

Şeyh Muhammed Atâullâh EfendiHüseyin Vassâf, Sefîne-i Evliyâ

Metin ve neşir kaydı

Kalıcı okuma konumu: person_insights-11102
Müellif
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Çevirmen
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Hazırlayan
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Baskı / nüsha
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Bölüm / şiir
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Kaynak
Hüseyin Vassâf, Sefîne-i Evliyâ
Kaynak sayfası
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Varak
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Tamlık / kesilme
İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
Rivayet türü
Gelenek içi anlatı
Editoryal özet

Vefatından üç dört gün önce Kâzım Paşa’nın Makâlîd-i Aşk’ını isteyip Hz. Ali’nin şehâdet mersiyesini hatırlatmış, kendisi de Ramazan’ın dokuzunda vefat etmiştir.

Düzeltilmiş okuma

Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.

Özgün dijital aktarım / ham OCR

CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.

<p>Vefatından üç dört gün önce dostlarından Refîk Bey’e, Üsküdarlı Kâzım Paşa’nın Makâlîd-i Aşk’ının kendisinde bulunup bulunmadığını sormuştur. Refîk Bey kitabın mevcut olduğunu ve takdime hazır bulunduğunu söyleyip niçin istediğini sorunca şu cevabı vermiştir: “Orada vak‘a-i şehâdet-i İmâm Ali hakkında güzel bir mersiyye vardır. Ma‘lûm ya İmâm Ali, Ramazânın onunda nâil-i rütbe-i şehâdet olmuşlardır.”</p><p>Vassâf bu sözü bir remiz sayar ve onun son deminde bile ne kadar uyanık gönüllü, temiz yaratılışlı ve Ehl-i beyt âşığı bir şeyh olduğunu gösterdiğini söyler. Kendisi 9 Ramazan gecesi, yani andığı günün arifesinde vefat etmiştir.</p><p><strong>Çerçeve.</strong> Anlatının gücü, sözün sonradan kazandığı anlamdan gelir; menâkıb dili buna “remiz” der. Tarihî kayıt olarak sabit olan iki şey vardır: istenen kitap ve vefat tarihi. İkisi arasındaki bağ ise geleneğin okumasıdır.</p>

Vefatından üç dört gün önce dostlarından Refîk Bey’e, Üsküdarlı Kâzım Paşa’nın Makâlîd-i Aşk’ının kendisinde bulunup bulunmadığını sormuştur. Refîk Bey kitabın mevcut olduğunu ve takdime hazır bulunduğunu söyleyip niçin istediğini sorunca şu cevabı vermiştir: “Orada vak‘a-i şehâdet-i İmâm Ali hakkında güzel bir mersiyye vardır. Ma‘lûm ya İmâm Ali, Ramazânın onunda nâil-i rütbe-i şehâdet olmuşlardır.”

Vassâf bu sözü bir remiz sayar ve onun son deminde bile ne kadar uyanık gönüllü, temiz yaratılışlı ve Ehl-i beyt âşığı bir şeyh olduğunu gösterdiğini söyler. Kendisi 9 Ramazan gecesi, yani andığı günün arifesinde vefat etmiştir.

Çerçeve. Anlatının gücü, sözün sonradan kazandığı anlamdan gelir; menâkıb dili buna “remiz” der. Tarihî kayıt olarak sabit olan iki şey vardır: istenen kitap ve vefat tarihi. İkisi arasındaki bağ ise geleneğin okumasıdır.

Okuma notu

Bu metin gelenek içinde aktarılan bir menkıbedir. Tarihî bir tutanak gibi değil; yolun hafızasını, değerlerini ve anlatı dilini taşıyan bir rivayet olarak okunmalıdır.