TARİHİ VE İLİŞKİLERİ

Müsta'zafîn vadisindeki harap bir mescidde ibadet ve tefekküre çekildiği dağ; münzevi hayatının ilk mekânı.

İlişkili kişi dosyası

İbnü’l-Fârız: İbnü’l-Fârız (1181–1235), ilâhî aşkı ve seyrüsülûk tecrübesini Arap şiirinin en güçlü örnekleri arasında yer alan el-Kasîdetü’t-tâiyye ve el-Hamriyye ile anlatan Mısırlı sûfî şairdir.

Mekân türü: uzlet yeri
Dönem: XII–XIII. yüzyıl
Bugünkü durum: Kişi kartı araştırmasında doğrulanan tarihî bağlantı
Konum güveni: Yaklaşık tarihî çevre

KAYIT DAYANAĞIKişi kartı kaynak paketi — İbnü’l-Fârız

Koordinat hassasiyeti: region Bağlantılı kişi kartının temel kaynakları: Şeyh Ali (divan derleyicisi), Dîbâcetü'd-Dîvân; Şeyh Ali, Dîbâcetü'd-Dîvân; TDV İslâm Ansiklopedisi, “İbnü'l-Fârız”; TDV İslâm Ansiklopedisi, “İbnü'l-Fârız”, c. 21, s. 40-43; Şeyh Ali, I, 13-14; İbnü'l-İmâd, Şezerâtü'z-zeheb, V, 152; ayrıca 7 kaynak daha. Mekân ilişkisi bu kaynak paketinden hazırlanan kişi biyografisinin coğrafya çıkarımıdır; her ayrıntının tek tek aynı kaynakta geçtiği ileri sürülmez.

BAĞLI ŞAHSİYETİbnü’l-Fârızİbnü'l-Fârız (576/1181 – 632/1235), “sultânü'l-âşıkīn” diye anılan Mısırlı mutasavvıf şair; Mukattam dağında ve Mekke çöllerinde çile çıkarmış, ilâhî aşkı şarap ve sevgili diliyle anlatan Tâiyye ile Hamriyye kasideleri asırlarca hem şerhedilmiş hem tekfir edilmiştir.

AYNI MEKÂNIN DİĞER KİŞİ BAĞLANTILARI

İbnü’l-Fârızuzlet yeriŞahsiyet dosyasına git →

1 mekân kaydı ve 0 kaynak bağlamı bu dosyada birleştirilmiştir.