Yiğitbaşı Velî’nin Manisa merkezli irşadını, eser külliyatını ve tasavvuf anlayışını 360 sayfalık monografi üzerinden ele alan dosya.
Manisa’da irşad çevresi
Ahmed Şemseddin Marmaravî, Yiğitbaşı Velî unvanıyla tanınan Halvetî şeyhi ve Ahmediyye kolunun merkez şahsiyetidir. Hayatı yalnız menkıbe parçalarıyla değil, kendi eserleri, tabakat kayıtları ve Manisa çevresindeki tarihî izlerle birlikte okunmalıdır.
Seyrüsülûk ve silsile
Halvetî terbiyeyi Alâeddin Uşşâkî çevresinde tamamladığı, Manisa’da irşada başladığı ve çok sayıda halife yetiştirdiği aktarılır. Ona bağlanan Ahmediyye hattı Sinâniyye, Uşşâkiyye, Ramazâniyye ve Mısriyye gibi sonraki oluşumların anlaşılmasında önemli bir düğümdür; ancak bu kolların tamamı onun sağlığında aynı adlarla kurumlaşmış değildir.
Eser külliyatı
Câmiu’l-esrâr, Risâle-i Tevhîd, Mukaddimetü’s-sâliha, Keşfü’l-esrâr, Ravzatü’l-vâsılîn, Risâletü’l-Hüdâ, Ahvâlü’l-ebrâr ve’l-mukarrabîn ve ona nispet edilen başka risaleler, eğitim dilinin yazılı omurgasını oluşturur. Nispeti tartışmalı metinler kesin eser listesine karıştırılmamalıdır.
Tasavvuf dili
Eserlerinde tevhid, nefis mertebeleri, aşk, velâyet, insanın mânevî yapısı ve mürşid terbiyesi birlikte işlenir. İbnü’l-Arabî, Mevlânâ ve Yûnus Emre’den gelen kavram dünyası yerel Türkçe irşad diliyle buluşur.