Tabakat, menâkıb, âdâb, manzum eser ve tasavvufî tefsirlerin neyi anlattığını ve hangi sınırlar içinde kullanılması gerektiğini ayıran kaynak rehberi
Tek bir kaynak türü yoktur
Tasavvuf tarihi yalnız biyografi kitaplarından kurulmaz. Nazarî ve felsefî eserler kavramları; tasavvuf ilmini açıklayan klasikler yöntem ve dili; tabakat kitapları kişi çevrelerini; menâkıbnâmeler gelenek hafızasını; âdâb ve erkân metinleri gündelik uygulamayı; manzum eserler tecrübenin şiir dilini; işârî tefsirler ise âyetlerin tasavvufî yorumlarını taşır.
Tabakat ile menâkıb aynı değildir
Tabakat eserleri doğum, vefat, hoca, talebe, şehir ve eser gibi biyografik kayıtlar sunabilir. Menâkıbnâmeler ise bir şahsiyetin gelenek içinde nasıl hatırlandığını, hangi değerlerin onun çevresinde örneklendirildiğini gösterir. Menkıbe tarihî biyografiye karıştırılmadan, ayrı kanıt türü olarak korunmalıdır.
Âdâb metinlerinin sınırı
Bir kolun zikir, kıyafet veya hizmet düzenini anlatan metin bütün tarikatlara genellenemez. Aynı terim farklı coğrafya ve yüzyıllarda başka bir uygulamaya işaret edebilir. Bu nedenle sitedeki her uygulama kaydı yol, kol, dönem ve mümkünse tekke bağlamıyla gösterilir.
Şiir ve işârî yorum
Manzum metinler bir kavramın yaşayan dilini gösterir; fakat şiirdeki mecaz doğrudan kurum tarihi gibi okunamaz. Tasavvufî tefsir de âyetin tek ve bütün yorumunu değil, sûfî müellifin işârî okuma katmanını temsil eder.