Ömer Dede (Şekîb)

İstanbul'da yetişmesi ve Mevlevîliğe intisabı

Ömer Dede, Osman Efendi'nin oğlu ve Nikâtî mahlasıyla tanınan şair Ali Efendi'nin ağabeyidir. İstanbul'da Dülgerzâde Mahallesi'nde doğdu. İlk ilimleri tahsil edip kabiliyetini geliştirdikten sonra Mevlevî yoluna intisap etti.

Konya, Karahisar ve Halep hattı

Bir müddet Konya'daki Mevlânâ Âsitânesi'nde Mesnevî okuyuculuğu yaptı. Daha sonra Karahisar Mevlevîhânesi'nin meşihatına getirildi. Hayatının son devresinde Halep Mevlevîhânesi'nde Mesnevî nakli ve mânevî derslerle meşgul oldu. Böylece İstanbul'dan Konya'ya, Karahisar'a ve Halep'e uzanan bir Mevlevî tedris ve irşad hattının taşıyıcılarından biri hâline geldi.

Şahsiyeti, şiiri ve vefatı

Şeyhî onu ilim ve mârifet sahibi, şeriat ölçülerine bağlı, vera sahibi, edepli ve mütevazı bir derviş olarak tanıtır. Şekîb mahlasıyla şiir söyledi. Kaynakta ondan şu beyit nakledilir:

Bu gülşende aceb mi cûy-veş dil bî-karâr olsa;
Yanımca salınır bir serv-i kāmet, dilberim yoktur.

Ömer Dede 1135 yılı Şa‘ban ayında, 1723'te Halep'te vefat etti.