ŞAHSİYET DOSYASI

Nevâlî Nasuh Efendi

Nevâlî Nasuh Efendi (ö. 1003/1595), Akhisarlı âlim; medrese kariyerinin ardından Şehzade Mehmed'in hocalığını yapmış, Kîmyâ-yı Saâdet ve Ferruhnâme tercümeleriyle tanınmıştır.

Vefat: 1595
Unvan: Şehzade Mehmed'in hocası, müderris ve müellif

HAYATI VE TARİHTEKİ YERİ

Akhisar'dan ilmiye yoluna

Akhisar'da doğdu. Anadolu kazaskeri Cafer Efendi'nin yanında yetişti; tezkirecilik yaptı ve 961/1554 Nahçıvan seferi dönüşünde mülâzemet aldı.

Medreseler ve şehzade hocalığı

Mahmud Paşa, Eyüp, Sahn-ı Semân, Şehzade ve Süleymaniye medreselerinde görev yaptı. 990/1582'de Şehzade Mehmed'in hocası oldu; şehzadenin Manisa sancağına gidişinde ona eşlik etti.

Vefatı

1003 Cemâziyelevvelinin sekizinci günü, III. Mehmed'in tahta çıkış haberi ulaşmadan iki gün önce vefat etti. Padişah daha sonra mezarını ziyaret ederek ailesine taziyede bulundu.

Eserleri

Gazzâlî'nin Kîmyâ-yı Saâdetini Türkçeye çevirdi. Aristoteles'e nispet edilen Kitâbü'r-riyâset tercümesini bir mukaddime ve on altı bölüm halinde düzenleyerek Ferruhnâme adını verdi. Çeşitli kitap kenarlarına ta‘likleri de bulunuyordu.

İLİŞKİLİ GÖRÜNÜMLER

Ağ ve yol

KİŞİLER AĞIBağlantılarını açHoca, talebe ve tarihî etki ağıAğda gör →

ESER / METİN

Eserleri ve metinleri

Yazılı miras, şiirler ve bağlı metinler

2 kayıt

İlk 2 kayıt gösteriliyor

TARİHÎ KAYIT

Kîmyâ-yı Saâdet tercümesi

Gazzâlî'nin eserinin Türkçe tercümesi.

Metni gösterMetni daralt

Nevâlî, Kîmyâ-yı Saâdet'i Türkçe nesirle tercüme etmiş; eser onun ilmî ve edebî faaliyetinin başlıca izlerinden biri olmuştur.

Biyografik veya metinsel kaynak kaydı. Kaynak: Nev‘îzâde Atâyî, Hadâ’iku’l-Hakā’ik fî Tekmileti’ş-Şakā’ik, c. II, s. 1071-1076.

TARİHÎ KAYIT

Ferruhnâme

Kitâbü'r-riyâset'in bir mukaddime ve on altı bölümlük Türkçe tercümesi.

Metni gösterMetni daralt

Şehzade hocasıyken hazırlanan tercüme, kaynağın kaydına göre Ferruhnâme adını taşır. Aristoteles'e nispet edilen metnin aidiyeti modern kesinlikte ileri sürülmemiştir.

Biyografik veya metinsel kaynak kaydı. Kaynak: Nev‘îzâde Atâyî, Hadâ’iku’l-Hakā’ik fî Tekmileti’ş-Şakā’ik, c. II, s. 1071-1076.