ŞAHSİYET DOSYASI

Mûsâ Efendi (Mûsâçe)

Mûsâ Efendi yahut Mûsâçe (ö. 977/1569), Germiyan çevresinden yetişmiş; Kepenekçi Sinan Medresesi'ne kadar yükselmiş, tarih, şerh ve mesnevi türlerinde eserler vermiş Osmanlı âlimidir.

Vefat: 1569
Unvan: Müderris, tarihçi ve şair

HAYATI VE TARİHTEKİ YERİ

Germiyan'dan ilmiye çevresine

Germiyan yöresinde doğdu ve küçük yapısına işaret eden “Mûsâçe” lakabıyla tanındı. Müeyyedzâde Abdülvehhab Efendi'nin çevresine katıldı; İznik Orhaniyye Medresesi'nde ders verdiği sırada Ebüssuûd Efendi'nin hizmetine girerek ondan mülâzemet aldı.

Medrese görevleri

Çeşitli medreselerden sonra İstanbul Hacı Hasanzâde Medresesi'ne otuz, Kepenekçi Sinan Medresesi'ne kırk akçe ile tayin edildi. 977/1569'da görevden ayrılmış halde vefat etti.

İlmî ve edebî eserleri

Zeylaî şerhini ihtisar etti; Şerîfî'nin Şerh-i Miftâh'ına, hikmet alanındaki Hidâye şerhine ve Mollazâde metnine hâşiyeler yazdı. Arapça bir Selçuklu tarihi kaleme aldı; Türkçe ve Arapça şiir söyleyebildiği, Hüsrev ü Şîrîn ile Şah u Gedâ adlı iki mesnevisi bulunduğu kaydedilir.

İLİŞKİLİ GÖRÜNÜMLER

Ağ ve yol

KİŞİLER AĞIBağlantılarını açHoca, talebe ve tarihî etki ağıAğda gör →

ESER / METİN

Eserleri ve metinleri

Yazılı miras, şiirler ve bağlı metinler

1 kayıt

İlk 1 kayıt gösteriliyor

TARİHÎ KAYIT

Şerh, tarih ve mesnevi külliyatı

Mûsâçe'ye ait olduğu açıkça belirlenen eserler.

Metni gösterMetni daralt

Zeylaî ihtisarı, Miftâh ve Hidâye hâşiyeleri, Arapça Selçuklu tarihi ile Hüsrev ü Şîrîn ve Şah u Gedâ mesnevileri Mûsâçe'nin biyografi sınırı içinde kaydedilir.

Biyografik veya metinsel kaynak kaydı. Kaynak: Nev‘îzâde Atâyî, Hadâ’iku’l-Hakā’ik fî Tekmileti’ş-Şakā’ik, s. 531-538.