Ara
Menü

Molla Gürânîli Ömer Efendi

Molla Gürânîli Ömer Efendi (1683–1744), Fütûhât-ı Mekkiyye’den geniş seçmeleri Türkçeye tercüme ve şerh eden; vâridât, mektup ve tasavvufî kavram açıklamaları bırakan İstanbul sûfî-müellifidir.

Doğum
1683
Vefat
1744
Unvan
İbnü’l-Arabî mütercimi ve vâridât müellifi

Hayatı hakkında bilinenler

Molla Gürânîli Ömer Efendi 1094/1683’te doğdu ve 1157/1744’te vefat etti. Hayatının ayrıntıları sınırlıdır. Hüseyin Vassâf, tarikat nispetini ve geçimini sağladığı mesleği tespit edemediğini; kabri için Molla Gürânî çevresindeki mezarlıkları araştırdığı hâlde yerini bulamadığını açıkça belirtir. Bu sebeple ona tahmine dayalı bir yol aidiyeti verilmemiştir.

İbnü’l-Arabî eserleriyle bağı

Ömer Gürânî’nin belirgin ilmî yönü, Muhyiddin İbnü’l-Arabî’nin Fütûhât-ı Mekkiyyesinden seçtiği bahisleri Türkçeye tercüme ve şerh etmesidir. Dostu Esma Kürkçübaşızâde Ali Efendi’nin talebi üzerine Fütûhât’ın çok sayıda bâbını açıklamaya giriştiği kaydedilir. Metinlerinde doğrudan tercümeyle yetinmez; kavramları izah eder, âyet ve sûfî sözleri arasında ilişkiler kurar.

Doğum ve ölüm tarihinin doğrulanması

Sefîne aktarımında yazma başındaki bir not 1196/1782–1257/1841 tarihlerini verir. Ancak aynı dosyada yer alan birden çok tarih manzumesi 1157/1744’ü gösterir. Daha önemlisi, Tercüme-i Müntehab min Ebvâbi’l-Fütûhâti’l-Mekkiyye nüshasının 1180/1748’de, müellifin ölümünden dört yıl sonra istinsah edildiği kaydı bulunmaktadır. Yazma katalogları ve eser üzerine yapılan akademik çalışma birlikte değerlendirildiğinde doğru kronoloji 1094/1683–1157/1744’tür; 1841 kaydı biyografiye taşınmamıştır.

Eserleri

Ömer Gürânî’nin eserleri farklı kütüphanelerde değişen adlarla kayıtlıdır. Başlıca metinleri şunlardır:

  • Tercüme-i Müntehab min Ebvâbi’l-Fütûhâti’l-Mekkiyye: Fütûhât’tan seçilmiş 134 bâbın tercüme ve açıklaması.
  • Terceme-i Müntehabât-ı Fütûhât-ı Mekkiyye: farklı tertip ve hacimlerde yazma nüshaları bulunan seçmeler.
  • Esrâr-ı Fütûhâtü’l-Mekkiyye: tercüme-şerh ile vâridât bölümünü bir araya getiren nüsha.
  • Vâridât-ı Ömer Gürânî ve müstakil Vâridât Risâlesi: sûfî kavramlar, vahdet-i vücûd, merâtib-i vücûd ve ilhamla gelen mânalar üzerine metinler.

Kavram dünyası

Metinlerinde tasavvuf, yakaza, rü’yet, arş, kürsî, hicap, mülk ve berzah âlemleri, ilim ve mârifet, zulmet ve nur, halvet ve celvet, hâl ve makam gibi geniş bir kavram dizisini ele alır. Tasavvufu zâhir ve bâtında şer‘î edepleri gözetmek, güzel ahlâkı ise her şeye aklen ve dinen övülecek biçimde muamele etmek şeklinde açıklar.

Şeriat, hakikat ve mârifet

Bir mektubunda şeriat ile hakikat arasındaki ilişkiyi nübüvvet ile velâyet arasındaki ilişkiye benzetir. Şeriatı hakikat sarayına açılan kapı olarak görür; kapıya ulaşmakla mârifet makamına erişmenin aynı şey olmadığını vurgular. “Kendini bilen Rabbini bilir” sözünü de iki yönden yorumlar: insanın kendisini tanımasının ilâhî mârifete vesile olabileceğini, fakat nefsin ve Rabbin hakikatini bütünüyle kuşatmanın mümkün olmadığını söyler.

Yazmalar ve neşir izi

Eserlerinin nüshaları Beyazıt Devlet Kütüphanesi, Millet Kütüphanesi, İstanbul Üniversitesi Nadir Eserler Kütüphanesi, İBB Atatürk Kitaplığı ve Süleymaniye Kütüphanesi’nde bulunmaktadır. Bazı nüshalarda Müstakîmzâde’nin istinsahı ve kenar notları vardır. Bu yaygın yazma dolaşımı, Ömer Gürânî’nin şahsî hayatı az bilinmesine rağmen metinlerinin uzun süre okunduğunu gösterir.

Ağ ve yol

Eserleri ve metinleri

İlk 2 kayıt gösteriliyor

ESER / METİN

Müntehabât mecmuasının muhtevası

İbnü'l-Emin Mahmud Kemal'in tarifine göre Ömer Efendi'nin Vâridât'ı, içinde Şa'rânî, Nablusî, Sadreddin Konevî ve Hâce Ahrâr'dan seçmeler bulunan bir müntehabât mecmuasının sonuna “Vârid” işaretiyle kaydedilmiştir.

Metni gösterMetni daralt

Sefîne, Müstakîm-zâde'nin Tuhfetü'l-Hattâtîn'i için İbnü'l-Emin Mahmud Kemal Bey'in yazdığı izahnâmeden bir bölüm aktarır. Buna göre bir müntehabât risâlesinin sonunda, üzerlerine “Vârid” işareti konulmuş Türkçe sûfî fıkralar bulunmaktadır ve Vâridât-ı Ömer-i Gürânî bunlardır.

Aynı mecmuada Şa'rânî'nin Yevâkît'inden, Abdülganî en-Nablusî'nin Şerh-i Tuhfetü'l-Mürsele'sinden, Sadreddin Konevî'nin Nefha-i Rabbâniyye'sinden ve Hâce Ubeydullah Ahrâr es-Semerkandî'nin Fıkarât'ından seçmeler; mektupçu kaleminde kâtip Taşodalı Muhammed Efendi'nin bir kasidesinin matlaındaki noktalara dair bir makale; Ömer-i Gürânî'nin hastalığında bir zâta yazdığı latif bir mektup; Şemseddin-i Sivâsî'nin cüz'î irade hakkındaki sözünün şerhi ve vahdet-i vücûda dair bir bahis yer alır. Nüshanın kenarlarına Müstakîm-zâde bazı faydalar yazmıştır.

Çerçeve. Bu tarif, Vâridât'ı havada bir eser adı olmaktan çıkarıp fiziksel bir yazmanın içine yerleştirir: metin, başkalarından yapılmış seçmelerle aynı ciltte, sonradan işaretlenmiş fıkralar hâlinde durmaktadır. Mecmuanın içeriği aynı zamanda Ömer Efendi'nin okuma dünyasını gösterir — Ekberî geleneğin ana metinleri ile Nakşî-Ahrârî çizginin sözleri yan yanadır. Kayıt, İbnü'l-Emin gibi bir kitap ehlinin gözlemine dayandığı için belgeseldir.

Biyografik veya metinsel kaynak kaydı. Kaynak: Hüseyin Vassâf, Sefîne-i Evliyâ.
TARİHÎ KAYIT

Fütûhât tercümeleri ve Vâridât külliyatı

Ömer Gürânî, Fütûhât-ı Mekkiyye’den seçtiği bâbları Türkçeye tercüme ve şerh etmiş; vâridâtını, mektuplarını ve sûfî kavram açıklamalarını farklı yazma tertiplerinde toplamıştır.

Metni gösterMetni daralt

Eserler Beyazıt, Millet, İstanbul Üniversitesi, Atatürk Kitaplığı ve Süleymaniye koleksiyonlarında farklı ad ve hacimlerde korunur. 1180/1748 tarihli istinsah kaydı, müellifin 1157/1744’te vefat ettiğini teyit eden başlıca kronolojik delillerdendir.

Biyografik veya metinsel kaynak kaydı. Kaynak: Sefîne-i Evliyâ - Cilt 1.

Öğütleri

İlk 1 kayıt gösteriliyor

TARİHÎ KAYIT

Şeriat hakikatin kapısıdır

Ömer Gürânî şeriatı hakikat ve mârifet sarayına açılan kapı sayar; kapıya gelmekle mârifet makamına yerleşmenin aynı olmadığını vurgular.

Metni gösterMetni daralt

Şeriat bir kapıdır ki bu kapıdan niceler sarây-ı hakikate girip mesned-i mârifete cülûs eylediler.

Metin, zâhirî hüküm ile bâtınî idraki karşı karşıya koymaz; başlangıç ve sonuç ilişkisi içinde birlikte düşünür.

Biyografik veya metinsel kaynak kaydı. Kaynak: Sefîne-i Evliyâ - Cilt 1.

Kavram dünyası

İlk 3 kayıt gösteriliyor

KAVRAM

“Kurba vâsıl olanın kıblesi”: Niyâzî-i Mısrî beytine şerhi

Vassâf, Ömer Efendi'nin Vâridât'ında Niyâzî-i Mısrî'nin bir beytine yazdığı şerhi teberrüken aynen nakleder.

Metni gösterMetni daralt

Vassâf, Ömer Efendi'nin Vâridât'ını okuduğunu ve metnin kısmen Fütûhât'tan tercümeler olduğunu belirttikten sonra, oradaki bir şerhi olduğu gibi aktarır. Şerhe konu olan beyit Niyâzî-i Mısrî'nindir ve yakınlık ehlinin namazının kıblesini “semme vechullâh” âyetiyle açıklar.

Ömer Efendi'nin izahına göre kurba vâsıl olan ârif, hangi yöne teveccüh ederse kıblesi orasıdır; onun namazı da bu yakınlığa kavuşmasından ibarettir. Metinde şerhin devamı, bu hâlin sıhhati sabit olduğunda ondan ayrılma ve kesilme bulunmadığını söyleyerek sürer.

Çerçeve. Bu pasaj, Ömer Efendi'nin yalnız tercüman değil, aynı zamanda yorumcu olduğunu gösterir: İbn Arabî'den taşıdığı kavram dağarını Anadolu tasavvuf şiirinin bir beytini açmakta kullanır. “Nereye dönerseniz Allah'ın vechi oradadır” âyetinin bu yorumu, vahdet-i vücûd çizgisinin klasik okumasıdır; ibâdetin şeklini kaldıran değil, onu yakınlık hâliyle temellendiren bir izahtır.

Biyografik veya metinsel kaynak kaydı. Kaynak: Hüseyin Vassâf, Sefîne-i Evliyâ.
KAVRAM

Vefatına düşürülen tarihler ve çelişen ölüm yılı

Sefîne, ölümüne düşürülmüş birkaç tarih manzumesini nakleder; buna karşılık metinde geçen 1257/1841 tarihi, kayıtlardaki 1744 vefat yılıyla çelişmektedir.

Metni gösterMetni daralt

Kaynak, Ömer Efendi'nin vefatı için söylenmiş birkaç tarih kaydeder. Kadı Sıdkı Abdullah Efendi, Tercüme-i Mesnevî'den onun için tefe'ül etmiş ve çıkan beytin ilk mısraı tarih olmuştur. Sipahilerden Ârzuhâlî-zâde İbrâhim Efendi'nin manzumesi onu ilm-i ledünne ârif, künûz sırrına vâkıf diye anar ve “Sırr-ı Füsûs'a vâsıl göçdü Ömer Efendi” mısraıyla biter. Bir başka tarih “Nâkil-i râz-ı Füsûs göçdü Ömer Efendi” şeklindedir.

Murâd Çavuş-zâde'nin manzumesi ise onun Şeyh-i Ekber'in eserlerini elinden düşürmediğini, bazı yerlerini şerh edip yazdığını söyler ve “Göçdü Ömer Efendi Mollagürânîli pîr” mısraıyla tarih verir. Bütün bu tarihlerin ortak vurgusu Füsûs'tur.

Metnin baş tarafında ise vefat günü “1257 senesi Cemâziyelâhirinin ikinci (23 Temmuz 1841) pazar günü” olarak verilmektedir. Bu tarih, kayıtlarda benimsenen 1744 yılıyla bağdaşmaz; ikisi de burada olduğu gibi bırakılmıştır.

Çerçeve. Tarih manzumeleri bir kişinin çevresinde nasıl anıldığının en kısa özetidir: burada Ömer Efendi'nin adı istisnasız Füsûsu'l-Hikem ile birlikte anılır, yani muhitinde “Füsûs sırrının nakili” olarak tanınmıştır. Tarih çelişkisi ise kayan pencereyle dilimlenmiş metnin başka bir maddeden cümle taşımış olabileceğini düşündürür; çözüm için Sefîne'nin basılı nüshasına bakılmalıdır.

Biyografik veya metinsel kaynak kaydı. Kaynak: Hüseyin Vassâf, Sefîne-i Evliyâ.
TARİHÎ KAYIT

Tasavvuf ve güzel ahlâk

Ömer Gürânî tasavvufu zâhir ve bâtında şer‘î edepleri bilmek; güzel ahlâkı ise her şeye aklen ve dinen övülecek biçimde davranmak olarak açıklar.

Metni gösterMetni daralt

Bu tarif, onun Fütûhât tercümesinde açıkladığı yüzlerce terimin yöntemini de gösterir: kavramı yalnız tanımlamaz, davranış ve edep alanındaki karşılığını kurar.

Biyografik veya metinsel kaynak kaydı. Kaynak: Sefîne-i Evliyâ - Cilt 1.

Bu dosyada izlenebilen kaynaklar

Bu liste biyografi, ilişki, anlatı ve mekân kayıtlarında açıkça taşınan kaynak künyelerini bir araya getirir. Paragraf düzeyinde kaynağı belirlenmemiş iddialara sonradan dipnot uydurulmaz.

  1. [1]Hüseyin Vassâf, Sefîne-i Evliyâ
  2. [2]Sefîne-i Evliyâ - Cilt 1
Ortak kaynak kataloğunu aç →