Ara
Menü

Ma‘den Dede

Ma‘den Dede (ö. 1131/1719), Karagümrük yakınındaki Ali Paşa-yı Cedîd Medresesi'nde yaşayan; suskunluğu, zihnî hesap kabiliyeti ve halk arasındaki itibarıyla kayda geçen İstanbul meczubudur.

Vefat
1719
Unvan
Karagümrük çevresinde yaşayan meczup ve halk hafızası şahsiyeti

Karagümrük'teki hücresi

Ma‘den Dede, İstanbul'da Karagümrük yakınındaki Ali Paşa-yı Cedîd Medresesi'nin bir hücresinde yaşadı. Şehir içinde ve dışında dolaşan, hem ileri gelenler hem halk tarafından hürmet gören bir şahsiyet olarak kaydedildi.

Suskunluk ve hesap kabiliyeti

Vekāyi‘u’l-Fuzalâ onu çoğunlukla susan, selâm dışında konuşmaktan kaçınan bir meczup olarak anlatır. Buna karşılık çarpma, bölme ve toplama sorularına hemen cevap verdiği; zaman zaman kısa süreli ve dikkat çekici biçimde gülümsediği belirtilir.

Vefatı ve defni

16 Cemâziyelevvel 1131/Nisan 1719 Cuma günü vefat etti. Cenazesi Fâtih Camii'ne getirildi; cuma namazından sonra Edirnekapı dışında defnedildi.

Kaynakta korunan hatırası

Kaynakta kendisi için yazılmış şiir ve tarih mısraı bulunur. Ancak tarih mısraının ebced hesabı metinde verilen 1131 yılına ulaşmadığından bu uyumsuzluk gizlenmemiş, kronoloji doğrudan vefat kaydına dayandırılmıştır.

Ağ ve yol

Menkıbeler

İlk 1 kayıt gösteriliyor

MENKIBE · GELENEK İÇİ

Suskunluk ve hazır cevap hesap

Gelenek içi kayda göre çoğunlukla susar; hesap sorularına ise gecikmeden cevap verirdi.

Tam anlatıyı okuAnlatıyı daralt
Menâkıbnâme’de tam metni aç

Uzun suskunluklar

Şeyhî Mehmed Efendi, Ma‘den Dede'nin meclislerde çoğu zaman konuşmadan oturduğunu ve çevresindeki gündelik konuşmalara katılmadığını aktarır. Bu tavrı kaynakta “meczûb-ı ilâhî” nitelemesiyle açıklanır.

Hesap sorularına hızlı cevap

Buna karşılık kendisine sayılar veya hesapla ilgili bir soru yöneltildiğinde beklemeden doğru cevap verdiği anlatılır. Suskun görünüşüyle zihninin keskinliği arasındaki karşıtlık, onu tanıyanların hafızasında hazır cevap bir bilge tipine dönüştürmüştür.

Bu kayıt tarihî biyografiden ayrı bir hatıra katmanıdır. Kaynağın “meczup” sözü geleneksel tasavvuf sınıflandırmasıdır; modern bir tıbbî teşhis olarak okunmamalıdır.

Bu anlatı gelenek hafızasına aittir; doğrulanabilir tarihî olayla aynı kesinlikte sunulmaz. Kaynak: Şeyhî Mehmed Efendi, Vekāyi‘u’l-Fuzalâ, c. 4, s. 3290.