ŞAHSİYET DOSYASI

Koca Hüsâm Amasyevî

Koca Hüsâm Amasyevî (ö. 961/1554), aruz ve kafiye bilgisiyle tanınan, İbn Melek'in Menâr şerhine hâşiye yazan âlimdir.

Vefat: 1554
Unvan: Amasyalı âlim ve hâşiye müellifi

HAYATI VE TARİHTEKİ YERİ

Amasya ve tahsil

Amasya çevresinde doğdu. Uzun süre Akşehirli Sa‘dî Çelebi'nin yanında tahsil gördü ve hocasının 957/1550'deki vefatından sonra mülâzemet aldı.

Hastalık ve İstanbul yolculuğu

Saçkıran türü kronik bir rahatsızlık sebebiyle görünür görevlerden uzak kaldığı, Anadolu kazaskeri Cafer Efendi'nin desteğiyle 961/1554'te padişah huzuruna çağrıldığı aktarılır. İstanbul'a ulaştıktan kısa süre sonra beklediği göreve kavuşamadan vefat etti.

Eserleri

İbn Melek'in Menâr Şerhi üzerine bir hâşiye yazdı. Nev‘îzâde ayrıca farklı ilimlerde telifleri ve okuduğu kitapların kenarlarına düştüğü ta‘likleri bulunduğunu bildirir; adları verilmediği için eser listesi tahminle genişletilmemiştir.

Defni

Eyüp kabristanına defnedildi. Kronik hastalığı ahlâkî veya tasavvufî bir hükme dönüştürülmeden tarihî biyografinin koşulu olarak aktarılmıştır.

COĞRAFÎ HAFIZA3 coğrafî bağlantı

Koordinatlı mekânŞehir düzeyi3 nokta · 0 kesin koordinat. Kümeye tıklayarak yaklaşın; tek noktadan mekân dosyasını açın.

İLİŞKİLİ GÖRÜNÜMLER

Ağ ve yol

KİŞİLER AĞIBağlantılarını açHoca, talebe ve tarihî etki ağıAğda gör →

ESER / METİN

Eserleri ve metinleri

Yazılı miras, şiirler ve bağlı metinler

1 kayıt

İlk 1 kayıt gösteriliyor

TARİHÎ KAYIT

Menâr Şerhi hâşiyesi

İbn Melek'in Menâr şerhi üzerine kaleme aldığı hâşiye.

Metni gösterMetni daralt

Kaynak eserin adını verir; bunun dışındaki telif ve ta‘liklerin adlarını kaydetmez. Bu nedenle bibliyografya yalnız açık kayıtla sınırlandırılmıştır.

Biyografik veya metinsel kaynak kaydı. Kaynak: Nev‘îzâde Atâyî, Hadâ’iku’l-Hakā’ik fî Tekmileti’ş-Şakā’ik, s. 270-275.

SAYFA KAYNAKÇASI

Bu dosyada izlenebilen kaynaklar

Bu liste biyografi, ilişki, anlatı ve mekân kayıtlarında açıkça taşınan kaynak künyelerini bir araya getirir. Paragraf düzeyinde kaynağı belirlenmemiş iddialara sonradan dipnot uydurulmaz.

[1]Nev‘îzâde Atâyî, Hadâ’iku’l-Hakā’ik fî Tekmileti’ş-Şakā’ik, s. 270-275

Ortak kaynak kataloğunu aç →