ŞAHSİYET DOSYASI

Kara Mahmud Efendi

Kara Mahmud Efendi (ö. 979/1571), Ankara'da yerleşen Acem kökenli bir ilmiye ailesinden; fıkıh, usul ve kelâm alanlarında tanınmış müderris ve müftüdür.

Vefat: 1571
Unvan: Rodos Sultâniyyesi müderrisi ve müftü

HAYATI VE TARİHTEKİ YERİ

Aile ve tahsil

Babası, Acem diyarından Ankara'ya göçerek burada müderris ve müftü olan Mevlânâ Nizâmeddin-i Acemî'ydi. Sinan Efendi'nin yanında yetişti ve İshak Efendi'den mülâzemet aldı.

Ankara'dan Rodos'a

Ankara Yeni, Hatib ve Seyfiyye medreselerinde ders ve fetva verdi. 968/1560-61'de İstanbul Cafer Ağa Medresesi'ne, 978/1570'te Rodos Sultâniyyesi'ne müderris tayin edildi. 979 Rebîülevvelinde/1571 vefat etti.

İlmî çizgisi

Fıkıh, usul ve kelâm bilgisinin yanı sıra ders ve fetva hizmetine gösterdiği dikkatle anılır. Açık bir tasavvuf nispeti bulunmadığından yol aidiyeti üretilmemiştir.

Atâyî'nin bir nüshası zatı “Köse Bedre'd-dîn” adıyla kaydeder. Bu ad babasına değil kendisine aittir; kesin bir ikinci ad sayılmayıp nüsha varyantı olarak not edilmiştir.

COĞRAFÎ HAFIZAİstanbul

Koordinatlı mekânŞehir düzeyi1 nokta · 0 kesin koordinat. Kümeye tıklayarak yaklaşın; tek noktadan mekân dosyasını açın.

İLİŞKİLİ GÖRÜNÜMLER

Ağ ve yol

KİŞİLER AĞIBağlantılarını açHoca, talebe ve tarihî etki ağıAğda gör →

KAVRAM

Kavram dünyası

Bu şahsiyetle birlikte öne çıkan düşünceler

1 kayıt

İlk 1 kayıt gösteriliyor

TARİHÎ KAYIT

Fıkıh, usul ve kelâm öğretimi

Kara Mahmud'un farklı ilim dallarını ders ve fetvada birleştirmesi.

Metni gösterMetni daralt

Kaynak, Kara Mahmud'u özellikle fıkıh, usul ve kelâm alanlarında yetkin; ders ve fetvaya titizlikle bağlı bir âlim olarak tanıtır.

Biyografik veya metinsel kaynak kaydı. Kaynak: Nev‘îzâde Atâyî, Hadâ’iku’l-Hakā’ik fî Tekmileti’ş-Şakā’ik, s. 582-590.

SAYFA KAYNAKÇASI

Bu dosyada izlenebilen kaynaklar

Bu liste biyografi, ilişki, anlatı ve mekân kayıtlarında açıkça taşınan kaynak künyelerini bir araya getirir. Paragraf düzeyinde kaynağı belirlenmemiş iddialara sonradan dipnot uydurulmaz.

[1]Nev‘îzâde Atâyî, Hadâ’iku’l-Hakā’ik fî Tekmileti’ş-Şakā’ik, s. 582-590

Ortak kaynak kataloğunu aç →