Sayfalar 450–457

Zînetü’l-Kulûb · kaynak sayfaları 450–457 Kimse halim bilmedi, Derdim soran olmadı, Dosttan yüzüm gülmedi, Kimse bana yar değil.. İşim âh ile vâhtır, Agki darun Allahtur, Kimse sana yar değil.. «ÂH-Ü-ZÂR» Düştüm garip gurbete, El-meded meded meded, Muhtacım ben himmete, El-meded meded meded.. Ağyâr deşer cerhamı, Yâr eylemez merhemi, Kıskanırlar dirhemi, El-meded meded meded.. Hiç kimsede vefa yok, Cefa dersen gayet çok, Yağdırırlar bana ok, El-meded meded meded.. Dikensiz gül görmedim, Ömrümü ettim heder, Hep üzüntü, hep keder; Gam beni takip eder, El-meded meded meded.. El-meded meded meded.. Yıprandım bittim gayrı, Kalmadı ömrün hayrı, Düşmüşüm yârdan ayrı, El-meded meded meded.. Ne gündüz var ne gece, Bitsin artık işkence, Gidiversem gizlice, El-meded meded meded.. Aşki der: Ey Allahım! Hadden aşkın günahım, ensin ancak penâhım CI-meded meded meded. «YOLCUYUZ..» Ey kardeş! Yolcuyuz hazırlansana, Bu fâni dünyadan göçeriz bir gün ümden kurtulus yoktur insana Omuzlar üstünde geçeriz bir gün.. Duydun mu ecele çare bulanı,…